Edith's keuken – Edith Dourleijn

Extra

Dit bericht is geschreven op 04 04 2011, en geplaatst in de categorie w.v.t.t.k..

Oh nee, niet weer!

Ik vreesde het al. Het zou me vast weer vergaan als met de aardbeien. Want toen ik eenmaal echt lekkere (smaak)aardbeien had geproefd, wilde ik nooit meer ‘gewone’ aardbeien. En om deze heerlijke aardbeien deze zomer te kunnen eten, ga ik zelfs terug naar school.
En ik kreeg gelijk. Het is me inderdaad weer overkomen. Met kaas. Ik wil nooit, maar dan ook nooit meer kaas uit een fabriek. Ik wil alleen nog maar kazen die met liefde gemaakt worden. En liefst ook nog kopen bij iemand die weet hoe ze te bewaren, zodat ze op hun lekkerst zijn als je ze wilt eten.
En dat is allemaal de schuld van Betty Koster van L’amuse.

Vorige week kreeg ik samen met wat collega-culinair journalisten/schrijvers een korte masterclass kaas-bier-combinaties. We waren te gast in de Jopenkerk in Haarlem en we kregen drie heerlijke biertjes te drinken.. Okay, het was nog vroeg in de middag, dus ik hield het bij proeven. Ondertussen luisterde ik goed wat Michel Ordeman te vertellen had over het fantastische verhaal over het ontstaan van zijn bierbrouwerij en de mooie biertjes die hij er brouwt.

Maar goed, de kaas. Maar liefst tien verschillende kregen we te proeven. En allemaal kwamen ze met een verhaal. Het mooiste is het verhaal van de Stichelton. Omdat de kaasboeren in Stilton het maar niet voor elkaar kregen om ieder jaar opnieuw dezelfde kwaliteit blauwschimmelkaas te leveren, gingen ze deze maken met gepasteuriseerde kaas. En werd dat de norm. Tot Joe Schneider met weemoed terugdacht aan die oude Stiltons, die wel goed waren. Hij ging aan de slag en het lukte hem. Maar Stilton mocht hij de rauwmelkse kaas niet meer noemen. En dus werd het Stichelton, naar de oude naam van het plaatsje. En zo hoopt, Joe Schneider, dat de Engelsen uit gemakzucht zullen gaan vragen naar die rauwmelkse Stilton, omdat zet Stichelton vanwege de g-klank niet goed kunnen uitspreken. Waar hij zelf geen problemen mee heeft, omdat hij ooit een paar jaar in Nederland woonde.
En of het nu kwam door de passie die Michel en Betty ten toon spreidden, hun prachtige producten of het goede gezelschap – ik ga voor de combinatie van alledrie! -, ik had een heerlijke middag!

Laat een reactie achter

BlogSociety

@EdithDourleijn