Edith's keuken – Edith Dourleijn

Extra

Dit bericht is geschreven op 02 02 2011, en geplaatst in de categorie ~ mijn boekenkast, ~ pasta.

Onderwerpen:

, , ,

De Smaakvrienden van een aardpeer

SmaakvriendenHet komt vaker voor, dat ik heel enthousiast ben over een kookboek, maar dat het na de bespreking ervan toch ongebruikt in de kast komt te liggen. Dat gebeurde onder andere met Smaakvrienden, waaraan ik in mijn recensie in Bouillon de ultieme 3 B’s gaf. Maar toen ik op de blog van het boek las hoe Angelique en Norbert met het boek koken, besloot ik om het nu ook eens uit te proberen. Met de aardperen die uit een moestuin op een kleine 100 meter van mijn huis afkomstig waren.
In Smaakvrienden staat telkens een groente centraal. Daaromheen staan dan de ingrediënten waarmee het goed combineert, waarbij sommige producten een extra aanduiding krijgen. B voor beste vriend en S voor spannende vriend. En dit wordt aangevuld met wat informatie over de groente en wat receptideeën. Bij aardperen stond de tip om deze eerst even kort te koken voor het schillen. Dat werkte inderdaad erg soepel, maar 5 minuten was te lang, waardoor ik meer dan alleen de schil van de knol afpelde.
Eén ding wist ik al bij voorbaat: de aardperen wilde ik met pasta eten. Maandagavond gaf ik de les pasta van mijn kookcursus en één van de cursisten had het door haar geknede deeg niet mee naar huis genomen. Ik wel en maakte er pappardelle, lekker brede tagliatelle, van. Deze werd niet specifiek in combinatie met aardperen genoemd, maar goed, soms moet je gewoon even eigenwijs zijn, nietwaar?
En toen keek ik in het boek naar welke ingrediënten goed combineren met aardperen. Bij de groenten werd ik niet verder geïnspireerd, al werd ik wel nieuwsgierig naar de combinatie met zuurkool (spannende vriend). Bij de kruiden en specerijen maakte mijn hart een sprongetje. Mijn favoriete venkelzaad is een beste vriend van de aardpeer! Bij de noten werden hazelnoten aanbevolen en ook de Sint-Jacobsschelpen die ik nog in de vriezer had liggen zouden met aardpeer een topcombinatie vormen. Ham van wildzwijn had ik niet in huis, maar we hadden zondag wel de enorme serranoham (met de Kerst bij diverse supers te koop) in wat makkelijkere stukken verwerkt. Ik was er uit!

Pappardelle met romige aardpeer en coquilles met knapperige hazelnoten-venkelkorst

* 600 gr aardpeer
* 200 ml slagroom
* 6 coquilles
* 100 gr rauwe ham aan t stuk
* 20 gr hazelnoten
* 1 flinke tl venkelzaad
* peper en zout
* klont boter
* 170 gr verse pappardelle of tagliatelle

Was de aardperen en laat ze een paar minuten koken. Giet af en trek de schil eraf (pas op, ze zijn heet) en snijd ze in gelijke stukjes. Doe ze met de room in een pan laat op niet al te hoog vuur gaarkoken. Dat kan een 20 tot 30 minuten duren, afhankelijk van hoe grof je de knolletjes snijdt.
Laat de coquilles op kamertemperatuur komen.
Zet een flinke pan met water op om straks de pasta in te koken. Zout het water zodra het kookt.
Snijdt de ham in kleine stukjes en bak ze in een droge koekenpan licht krokant. Haal ze uit de pan. Laat het vet in de pan, daarin kan je straks de coquilles bakken.
Maal intussen het venkelzaad in een vijzel fijn. Als je een gladde vijzel hebt, doe er dan ook wat korrels grof zeezout bij, dat vijzelt wat makkelijker. Maal ook de hazelnoten heel fijn. Meng de gehakte hazelnoten met het venkelzaad, peper en zout.
Dep de coquilles droog en druk ze aan alle kanten in het hazelnotenmengsel.
Proef even hoe het gaat met de aardperen. Als ze gaar zijn zet je het vuur heel laag en ga je de (verse! *) pasta koken en coquilles bakken.
Zodra de pappardelle het water in gaat, verwarm je de boter in de koekenpan waarin je ook de ham hebt gebakken. Bak daarin de coquilles in 1 à 2 minuten per kant bijna gaar. Ze mogen nog wat rauw van binnen blijven.
Giet de pasta af en schep de romige aardperen erover. Verdeel de coquilles over de borden en strooi de gebakken stukjes ham erover.

* Als je geen verse pasta gebruikt, dan moet je even op de verpakking kijken en nadenken over wanneer je de pasta in de pan doet.

Dit is echt zo’n gerecht waarvan je alle smaken tegelijkertijd in je mond moet nemen voor het wow-effect. Op de eerstvolgende gast aan onze tafel gaan we dit gerecht als klein voorgerechtje, als een soort gestapelde lasagne, serveren. Want onverwacht machtig is het wel.
En ik moet nog iets verzinnen om het notenmengsel goed aan de coquilles te laten plakken tijdens het bakken. Misschien gewoon toch door de bloem en ei halen?

Met mijn toestemming staat dit bericht ook op de blog van Smaakvrienden. Neem er eens een kijkje om te zien hoe anderen zich door dit prachtboek laten inspireren. En stuur gerust ook je eigen creaties in!

1 reactie

  1. erica
    02/02/2011

    jammie!!!!! ik proef het bijna, ga ik zeker maken

Laat een reactie achter

Nieuwste berichten

Jullie reacties

BlogSociety

@EdithDourleijn