Edith’s digitale keuken

Gister startte mijn kookcursus Kooktechnieken voor culi’s. Op zoek naar meer kennis over koken opperde een vriendin of ik niet eens iets in elkaar kon draaien. En dat idee sprak me erg aan. Vrienden en vrienden van vrienden die mogelijk geinteresseerd zouden zijn kregen een emailtje met vragen over hoe hun ideale kookcursus eruit zou zien. Hun antwoorden bevestigden mij dat ik op de goede weg zat. En gister begonnen 6 van de 8 cursisten aan de eerste les. Twee hadden helaas vanwege ziekte en problemen op het spoor verstek moeten laten gaan.
De eerste les stond helemaal in het teken van snijden. Na een kort voorstelrondje doken we de keuken in en liet ik een aantal verschillende messen zien. De messen die ik zelf niet had, mocht ik lenen van kookwinkel Potten & Pannen, waarvoor nogmaals veel dank! De hakbijl en het megagrote slagersmes maakten indruk, evenals mijn opmerking dat ze hun tomatenmes eenmaal thuisgekomen in de prullebak moesten gooien. Want met een goed scherp koksmes heb je dat mesje niet meer nodig! En dus testten we eerst de meegebrachte en in de kookruimte aanwezige messen of ze wel scherp genoeg waren. Op een tomaat, want zodra je ook maar iets kracht moet uitoefenen om deze door te snijden, is je mes niet scherp genoeg en weet je dat je ze moet aanzetten of zelfs (laten) slijpen. Eenvoudige test nietwaar?
Op stengels bleekselderij leerde ik ze de basistechniek van het snijden. Houding, stand en beweging van het mes, de begeleidende hand, ik herinnerde me direct weer hoe lastig ik het vond toen ik het leerde. Een appel sneden we brunoise en met de bleekselderij, wat mayonaise, citroensap en wat koriander werd dat een eenvoudige salade (naar een recept uit het basiskookboek Kookook). De koriander werd met het koksmes gehakt, die techniek had iedereen wel snel door. Julienne van peer was nog goed te doen, maar ragfijne reepjes wortel snijden bleek toch een stuk lastiger. Samen met brunoise van knolselderij en een op correcte wijze gesnipperde ui verdwenen deze in de Knolselderij-peersoep. Voor de soep was het natuurlijk niet nodig om de groenten zo fijn te snijden, maar een goede les was het wel.
Maar sommige cursisten waren het meest enthousiast over de techniek van het uitsnijden van partjes sinaasappel. Deze waren bedoeld voor een Crepe Suzette, maar aan het bereiden daarvan kwamen we niet meer toe, en dus verdween de sinaasappel zo in de magen. Omdat de pitten maar niet wilden ontvlammen, experimenteerden we nog wat met het ciseleren van komkommer en het snijden van een siffonade. Dat laatste is eigenlijk “gewoon een sjaggie rollen van kruiden en dan snijden” vatte iemand het goed samen. De algehele conclusie was dat je eigenlijk alleen op deze manier kunt leren snijden: veel doen, en iemand die je op de vingers kijkt en corrigeert waar nodig. Het afkijken van een filmpje op internet alleen zou nooit voldoende zijn. (Dus wil je dat ik de cursus of deze les aan jou en je vrienden kom geven, neem dan contact met me op!)
Moe, maar voldaan, zo voelde ik me toen ik thuis kwam. Maar met veel zin in de volgende les. Jammer dat die pas over 4 weken is!

Lees hier wat we in les 1 (snijtechnieken), les 2 (vlees), les 3 (binden), les 4 (bouillons en soepen), les 5 (pasta) en les 6 (pasta) hebben gedaan. Meer informatie over deze cursus Kooktechnieken voor culi’s vind je hier.  

geschreven op 20 October 2009 : 23:10 uur | categorie = EET DIT [unlimited], kooklessen | | print dit recept