FLE11: Geen, twee of drie?
En zo is het ineens het einde van de maand. En dus ook het einde van het Foodlog Event van de maand november. De maand waarin de pompoen centraal stond. Veel foodbloggers deden mee, daarover lees je morgen meer op koken.blog. En zelf ging ik ook met pompoen aan de slag. Maar dat waren vooral oude vertrouwde recepten. Daarom niet minder lekker, maar ook niet perse noodzakelijk om hier in mijn keuken te beschrijven. Dus wachtte ik mijn kans af. Maar ineens kwam er een week waarin ik nauwelijks (zelf) kookte. En gister verkocht de supermarkt waar ik was geen pompoen. Tijd en puf na een dagje shoppen had ik niet meer om het nog elders te halen. Maar om dan helemaal niet te bloggen over pompoen zou raar zijn. Daarom toch de twee (of drie?) recepten die ik al in de eerste week van november maakte.
Geroosterde pompoen
Ik had een biologische pompoen en deze sneed ik volledig in parten op. De parten smeerde ik in met een mengsel van gehakte knoflook, Marokkaanse kruiden uit een potje overgehouden aan een kampeervakantie en olijfolie. De parten roosterde ik in een oven van 200 graden (ca 25 minuten). De schil was zo zacht geworden, dat deze eetbaar werd. Ik serveerde er couscous en kip van de grill bij. Lekker en vooral makkelijk te maken, zo tussen de bedrijvigheden van een cateringklus door.
Geroosterde pompoensoep
Een deel van de parten die ik over had deed ik in een pannetje. Daarbij goot ik net zoveel kokend water dat ze net onder stonden, en voegde er een blokje groentenbouillon aan toe. Dat liet ik even koken, waarna ik de pompoen met een staafmixer pureerde. De volle smaak van de pompoen had geen room meer nodig. Was heerlijk met Turks brood.
Pompoenbrood
Het andere deel van de pompoen pureerde ik. En ik probeerde er dit pompoenbrood uit Karin’s keuken van te maken. Maar de gist was oud en het deeg wilde niet rijzen. Een mislukt experiment, helaas.
IK ben benieuwd hoeveel foodbloggers meededen. Maar dat lees ik morgen wel. Je hebt zelfs Chris overgehaald om net op de valreep iets te doen met pompoen. Da’s toch knap! ;-)
De samenvatting staat nu op koken.blog Tanja.
Vergeet niet de pitten even te koken in zout water en daarna te roosteren in een oven (of in een droge koekenpan)… Een verborgen cadeautje van de pompoen.
(en wat kerrie, gemalen korianderzaad en een heel klein beetje cayenne peper geven echt een extra dimensie aan de pompoensoep)
Ja, die pitten, die heb ik wel met dat doel laten liggen, maar het was zo’n hectische week dat ik ze vergat. En weg kon gooien…