Edith's keuken – Edith Dourleijn

Extra

Dit bericht is geschreven op 21 04 2014, en geplaatst in de categorie ~ overig.

Onderwerpen:

, , , , ,

Alleseters

In het winkelcentrum vlakbij mijn eerste appartement hier in Californië viel ik op. Niet alleen vanwege mijn lichte haren, 1.72 m lengte en geen kennis van het Chinese schrift. Ik kwam lopend.
Het winkelcentrum was gevuld met alleen maar Aziatische winkels en restaurants, en bij de grote supermarkt haalde ik die eerste weken vaak mijn groenten. Deze lagen het verst van de ingang, en ik liep er zelden in een directe lijn naartoe. Zigzaggend liep ik tussen de schappen, mijn ogen achterna. Via de levende vissen in een aquarium en de oesters die levend werden gehouden onder een douche, naar de grootverpakkingen rijst met kleurrijk opschrift. Van de varkensoren en kippenpoten naar potjes met onduidelijke inhoud en onleesbare informatie. Alles leek het bekijken en soms zelfs het uitproberen waard. Alleen bij het meterslange koelvak met tofu twijfelde ik. Wat een keuze. Genoeg om hiermee hiermee over mijn tofu-angst heen te komen. Of een nieuwe ervoor in de plaats te krijgen; welke te kiezen? Het koelschap verderop gaf me dat gevoel niet. De verse noedels in allerlei lengtes en diktes, die leken me allemaal het uitproberen waard.

Daar kreeg ik volop bewijs voor het vooroordeel dat Chinezen alles eten.

Maar ik verbaasde me misschien wel het meest in de snoepwinkel iets verderop in het winkelcentrum. Daar kreeg ik volop bewijs voor het vooroordeel dat Chinezen alles eten. Ik kan er zelfs een nieuwe aan toevoegen. Chinezen kunnen van alles snoepgoed maken! Vlees, vis, schaal- en schelpdieren bijvoorbeeld. Deze schappen sloeg ik over.  Ook het echte snoepgoed, zoals colaflesjes, en de noten liep ik voorbij. Er was ook snoepgoed van planten!
Het jonge enthousiaste meisje stond al klaar met haar tang om me van alles te laten proeven. Bij de eerste hap werd ik al direct verrast. De gedroogde mango’s waren niet zo stug als ik ze kende, maar juist nog heerlijk sappig en vol mangosmaak. De gevriesdroogde dadels waren net zo zoet als de gewone, maar niet zo sappig uiteraard. Helaas met een onaangenaam stug velletje. Wat ze precies met de olijven hebben gedaan weet ik niet meer, maar ze smaakten wel intrigerend. Maar echt verrast werd ik door de gevriesdroogde paddenstoelen. Yup! Om zo uit het vuistje te snoepen. De shi’takes bleken knapperig, hartig, zelfs wat zoet ondanks dat ze licht gezouten waren.

Nieuwe kennis van de Chinese keuken haalde ik deze week echter uit een kookboek. Fuschia’s Dunlop De echte Chinese keuken thuis inspireerde me om spek in mijn wok te gooien. Waarom niet! Nog verraster was ik door de suggestie om de rijst zoals pilav in de wok te garen, in plaats van erbij te serveren. Deed ik dus ook!

Chinese rijst ‘pilav-style’ met paksoi en spek
Voor 2 personen

Ingrediënten:
* 3 el sesamzaadjes
* 125 gr spek
* 2 el sojasaus
* 1 tl basterdsuiker (bruin)
* 1 tl sesamolie
* 3 el zonnebloemolie
* 1 rode paprika
* 2 mini-paksoi (of 1 grote)
* 140 gr rijst (of zoveel je zelf altijd neemt)
* water of bouillon
* peper en zout
* 2 lente-uitjes

Doen:
Rooster de sesamzaadjes in een droge wok en zet apart.
Snijd de spek in reepjes en marineer in 1 eetlepel sojasaus, de basterdsuiker en sesamolie.
Verhit de zonnebloemolie in de wok en bak hierin de spek. Hoeft niet krakend krokant.
Snijd intussen de paprika in reepjes en bak mee.
Scheid de witte nerf van het groene paksoiblad. De nerf mag in reepjes en hup, de pan in.
Doe de rijst erbij en zoveel kokend water (of bouillon) dat ze iets onder staat. Laat zo garen.
Houd in de gaten of de rijst nog genoeg water heeft. Proef en is de rijst nog niet gaar, voeg dan nog wat water toe.
Snijd intussen het blad van de paksoi in reepjes en voeg bij de rijst als deze bijna gaar is.
Breng op smaak met de rest van de sojasaus, peper en zout.
Garneer met de in ringetjes gesneden lente-ui en de geroosterde sesamzaadjes.

Ik at er in sojasaus en knoflook gebakken blokjes aubergine bij.

.

Je kunt dit recept delen via:

Laat een reactie achter

Nieuwste berichten

Jullie reacties

BlogSociety

@EdithDourleijn