Edith's keuken – Edith Dourleijn

Extra

Dit bericht is geschreven op 07 03 2014, en geplaatst in de categorie w.v.t.t.k..

Weer verhuisd

Het grote uitpakken kan beginnen. We vonden een huis waarvan we dachten dat we het er wel een tijdje in uit zouden kunnen zingen, het schip met huisraad arriveerde in de haven en toen was het wachten op de douane die de container moest vrijgeven. Zouden ze doorwerken zodat we snel ons huis in konden, of moesten we ons geduld, dat toch aardig op begon te raken, nog meer aanspreken? Onverwacht snel kwam toch het verlossende mailtje; we kunnen jullie spullen overmorgen naar het huis brengen.

Eindelijk! Na ruim 6 weken wonen in een  klein appartement. Donker en verstoken van daglicht, een bank waarop je het niet langer dan een uur uithoudt, en een keuken waarin het alleen bij eenvoudig koken bleef. Maar het argument dat je geen goede keuken hebt om heel gevarieerd te kunnen eten, heb ik proefondervindelijk kunnen verwerpen. Met 3 kookpannen en 2 koekenpannen kan je veel. Een vergiet, rasp, snijplank en twee ruime glazen kommen, meer heb je echt niet nodig. Nou ja, een goed mes, schilmesje en een blikopener helpen je ook een eind op weg.
Wat miste ik? Wat miste ik echt? Een goede flexibele spatel en een tang. Ook was de oven alleen gevuld met rekken, niet handig als je graag aardappels in de oven roostert. Dus kocht ik een eenvoudige bakplaat. Aluminiumfolie had ik af en toe graag gehad, en een paar plastic bakjes om overschotten te kunnen bewaren. Zonder weegschaal maakte ik pertinent teveel rijst en pasta klaar. Het eetmaatje waarover ik jullie op Twitter zo zag discussiëren hoefde ik toch heus niet te hebben. De restjes werden gewoon een fijne lunch.
Toch ben ik blij met de aardappelpers die ik net uitpakte. Met een vork ver doorgekookte aardappelen prakken kan hoor, daar niet van. En mijn theepot scheelt me weer vele loopjes naar de keuken voor een kopje thee. Mijn eigen pannen, waarvan ik van ieder deukje weet hoe ze erin kwamen. Ben benieuwd hoe ze zich gaan houden op dit elektrische fornuis.* Mijn snijplanken die stuk voor stuk allemaal ooit eens iets te dicht bij de vlammen van mijn fornuis lagen. Mijn wok, die zo lekker ruim is en multifunctioneel in te zetten als hapjespan. Maar bovenal gewoon de keuken die van jou kunnen noemen. Met alle overbodige keukenlijken, toch wel praktisch gerei – maar dat je niet zo vaak gebruikt, de oude houten spatels die naar je hand gevormd zijn, de souvenirs uit menig buitenland, de erfstukken, kortom al die kleinigheden die je huis thuis maken.

* Ja, dat kan. Hoewel de pannen op gas zijn gebruikt, zijn ze nog lang niet kromgetrokken. En dan nog. Mijn nieuwe elektrische pitten zijn geen platte ronde schijven, maar losse spiralen, die enige bolvorming kunnen opvangen.

- Nog even geen nieuw recept. Maar kijk eens in het archief, daar vind je vast iets lekkers -

.

4 reacties

  1. Anita Jacobs
    04/09/2014

    Nou Edith, het lijkt me inderdaad hartstikke fijn om weer gewoon met je eigen spullen, in je eigen stekkie, aan de slag te kunnen.
    Een fijne tijd en veel succes in Californië.

    • Edith
      04/10/2014

      Dank je Anita!
      En hoe is het met jou? Nog steeds zo lekker aan het koken? En nu wat meer tijd om nieuwe dingen uit te proberen?

      • Anita
        04/22/2014

        Ik heb de smaak goed te pakken: probeer steeds weer nieuwe dingen ( ook bestaande recepten) uit.
        Lukt nog niet altijd even goed, maar ik krijg al wel alle goedkeuring van het thuisfront !

        • Edith
          04/23/2014

          Leuk om te horen! En dat het thuisfront een beetje meewerkt is zeker wel fijn. Dat heb je goed voor elkaar! ;-)

Laat een reactie achter

Nieuwste berichten

Jullie reacties

BlogSociety

@EdithDourleijn