Edith's keuken – Edith Dourleijn

Extra

Dit bericht is geschreven op 03 10 2007, en geplaatst in de categorie recepten.

ondersteboven van downunder

Als je met vakantie naar een nieuwe streek gaat,┬ zijn┬ het internet en de bibliotheek handige hulpmiddelen voor culinaire voorpret. Heel veel tijd heb ik hiervoor niet genomen en misschien was dat wel de reden dat ik behoorlijk onder de indruk ben geraakt van het eten in Australi├ź.
Het begon al op de eerste dag. Na zo’n lange reis wil je eigenlijk alleen maar ergens rustig kunnen zitten en een eenvoudig hapje eten. Na een kleine verkenningswandeling door Cairns plofte ik met┬ meneer eediete┬ op het terras van een soort Amerikaanse saloon dat met trots een aparte kaart met speciaal rundvlees serveerde. Maar het eenvoudige hapje hadden ze ook en het werd een salade Nicoise. Niet echt zoals de Fransen ‘m serveren, maar mijn God, de Fransen hadden het niet beter kunnen doen. Want wat een goede kwaliteit van producten┬ gebruikte dit eenvoudige bar/restaurant. De (geelvin)tonijn had maar heel kort op de grill gelegen en was bijzonder lekker, het vruchtvlees van de paprika was dik en er spatte geen druppel water uit bij een hap en de aardappels hadden sm├í├ík. En dat gold eigenlijk voor ieder ingredi├źnt in ieder restaurant of iedere supermarkt.┬ Extra lekker was het vlees, waarvan je gewoon kon proeven dat de dieren vooral in levende staat kilometers hadden gemaakt. En iedere dag kon ik me daarover verbazen en daarna verblijden. Aussies zijn vooral trots op hun rundvlees en dat is meer dan terecht. En dat zegt iemand die eigenlijk niet zo van rundvlees houdt, maar dat in Australi├ź gerust iedere dag zou willen eten. Okay, dat is wat overdreven, maar you get the drift.
Waar Australi├źrs ook van houden is gebak. En dan met name cakes, muffins en scones zijn niet aan te slepen en worden overal en met heel veel verschillende vullingen aangeboden. En heel vaak zijn ze ook echt lekker. Het brood daarentegen is vreselijk. De Italianen hebben goede zaken gedaan door foccacia en ciabatta te introduceren, maar daar ben ik desondanks een aantal nauwelijks gelijkende varianten van tegengekomen. Tegenwicht bieden een paar ketens waar brood zoals het hoort wordt gebakken, lekker vol van smaak en met een knapperige korst.┬ Ik ben op zich geen voorstander van ketens, maar nu werd ik toch iedere keer blij als ik ├ę├ęn van deze bakkers ontdekte. Dat betekende wel dat ik me moest blootstellen aan reclameborden in de winkels over hoe gezond (en vers) het brood wel niet was.
En dat deden meer ketens. Roepen over hoe gezond hun waar wel niet is. Je wordt bekant om de oren geslagen met low of no fat, no carp, no gluten┬ en light. Vermoeiend en op den duur ook behoorlijk irritant om op deze iedere keer te worden gewezen op mogelijk slechte ingredi├źnten in je shake, wrap of broodje.* Een aantal van deze ketens bedoelen het echt goed en hebben echt alleen gezonde ├Ęn lekkere producten. En┬ gezien de lichaamsomvang van de gemiddelde Australi├źr mag deze best nog wat (her)opgevoed worden.
Want de fastfoodrestaurants lijken goede zaken te doen. Ieder dorp dat je binnenrijdt heeft zowel langs de inkomende als de uitgaande snelweg minimaal 1 MacDonald’s, 1 Red Rooster, 1 KFC en 1 plaatselijke BurgerKing, de Hungry Jack’s.┬ Daarbij kent ieder winkelcentrum, naar Amerikaans voorbeeeld,┬ een foodcourt met een combinatie van dergelijke ‘restaurants’ en hun iets minder ongezonde collega’s. Keuze genoeg voor een onverantwoorde snack.
En een ongezond avondmaal, voor wat dat betreft, want┬ de supermarkten┬ liggen vol met bijna kant-en-klaar-producten. Tot koelvers babyvoedsel (een gat in de markt voor Nederland?) aan toe. De verklaring die┬ ik hiervoor kreeg is dat in Australi├ź twee inkolmens meer dan ooit noodzakelijk zijn om rond te kunnen komen, waardoor beide partners werken. Daarnaast schijnen Australi├źrs bijna de langste werkdagen ter wereld maken. Hierdoor blijft er┬ nauwelijks tijd (meer)┬ over om een fatsoenlijk avondmaal te maken. En dat terwijl ze zo’n groot aanbod van culi-tijdschriften hebben vol leuke en inspirerende recepten. Maar daar zal ik nog op terugkomen. Overigens zijn de meeste supermarkten zo groot dat dat ze met hun┬ versaanbod van groente, fruit, vlees en soms vis de kleine middenstander de nek om draaien. Deze zie je dan ook nauwelijks in het straatbeeld, hier en daar een slager uitgezonderd. Want ja, die Aussies houden wel van een Barbie (barbecue) met veel vlees. Met namen in het noordoosten vind je dan ook bij iedere picknicktafel een (electrische) barbecue en staan ook campings vol met die dingen. Handig als je maar 1 gaspitje in je camperbusje hebt.
Ik heb mijn ogen uitgekeken en mijn smaakpapillen meer dan eens verwend. En dan niet door naar de beste restaurants te gaan, maar vooral doordat de meest eenvoudige gerechten al lekker genoeg zijn als je maar goede ingredi├źnten gebruikt. Daar ben ik nu meer dan ooit van overtuigd.

* Overigens kiest de Amerikaanse broodjesketen Subways voor een heel andere aanpak. In haar televisie- en radioreclames zie/hoor je iemand via zo’n bestel-vanuit-je-auto-paal ‘├ę├ęn dubbele onderkin, 2 porties cellulitus, en vier kilo overgewicht’ (of iets dergelijks) bestellen. Heftig! En dat terwijl Subways toch echt tot de middencategorie behoort voor wat betreft gezond aanbod.
update: ik heb het filmpje inmiddels gevonden en je kunt het hier bekijken.

4 reacties

  1. petra
    10/04/2007

    hoi, je bent weer terug! leuk verhaal. en hoe is het met je plannen?

  2. eediete
    10/04/2007

    dat hoor je nog wel via een andere weg, okay?

  3. nely jukema
    10/07/2007

    kan iemand mi uitleggen wat pannettone is?

  4. eediete
    10/07/2007

    ik weet niet beter dan dat dat een Italiaanse (kerst)cake is.

Laat een reactie achter

Nieuwste berichten

Jullie reacties

BlogSociety

@EdithDourleijn