Edith's keuken – Edith Dourleijn

Extra

Dit bericht is geschreven op 06 07 2012, en geplaatst in de categorie w.v.t.t.k..

Onderwerpen:

,

De krootjes van oma

Krootjes, zo noemden wij thuis de bieten. Inmiddels ben ik zelf van het bietenkamp, maar het paste wel toen ik gister een bordje met daarop ‘krootjes’ zag staan in een kleine marktkraam. In het verzorgingshuis waar mijn oma verbleef, verkocht een vrouw de bieten en wat andere groenten. Ik denk uit eigen moestuin.  Ik kocht twee bieten met het loof van 45 cent per stuk. Maar mijn hoofd stond er niet naar om er een foto van te maken van het bordje. Het ging met oma niet goed en hoewel ze me herkende, hadden we nauwelijks nog contact. Een paar uur later zou ze overlijden. 
Oma’s zijn speciaal. Dat kreeg ik een paar keer als reactie op mijn tweet van gister over het overlijden van mijn oma. En daar ben ik het roerend mee eens. Ook dit was een heel speciale oma. Daarover schreef ik al toen ze naar het verzorgingstehuis verhuisde en ik haar theepotje kreeg.
Oma hield van gezelligheid. Het liefste had ze de hele familie bij elkaar. Om van haar soep te eten. Maar ook toen anderen soep maakten, of haar favoriete drankje bowl, genoot ze daar met volle teugen van. Zo’n beetje haar hele leven was ze vergeefs ‘aan de lijn’. Echt alles heeft ze geprobeerd en ze wist precies van elk ingrediënt hoeveel calorieën het bevatte. Mij leerde het vooral dat ik mijn slanke lijn te danken heb aan de genen van mijn opa en dat lijnen geen zin heeft. Gelukkig belette het haar niet om met feestjes allerlei lekkers in huis te halen. En ook als ik (vaak) onaangekondigd aanwaaide stond er een kopje (sinaasappel)thee en een koekje klaar.

Dus vanavond eet ik geen rode bieten, maar kroten. De verkoopster vertelde dat zij ze altijd klaarmaakt, zoals ik van mijn andere oma ken: koken, raspen en mengen met wat ui, azijn, peper en zout. En ineens herinnerde ik me dat deze oma me ooit haar kookschrift gaf. Met recepten voor soezen, puree, spaghetti en lever, vruchtensla en de wonderlijke roessaus (zoals roux, maar dan door eerst water en boter te koken en dan de bloem erbij te doen). Ook staat er in uitgelegd hoe je rijst kookt. En hoe je daar een gerecht kip, rijst en kerry van maakt. Maar een recept om rode bietjes te verwerken, staat er niet in.
Daarom maak ik ze vanavond op de manier waarop ze ze waarschijnlijk vroeger wel maakte. En zoals ik zeker weet van mijn andere oma. Ter ere van oma’s. En mijn eigen oma’s in het bijzonder. Grootouderwees ben ik nu. Raar idee hoor.

.



2 reacties

  1. annette
    07/08/2012

    mooi geschreven, edith
    een hommage aan je oma’s!

Laat een reactie achter

BlogSociety

@EdithDourleijn