Edith's keuken – Edith Dourleijn

Extra

Dit bericht is geschreven op 20 06 2012, en geplaatst in de categorie ~ brood/gebak/snoep.

Onderwerpen:

, , ,

Cake van geroosterde rabarber met witte chocolade

Aan de sleutelbos van mijn oma (deze) hing altijd een fluitje. Als ze uit de bus stapte floot ze er hard op. Dan wist mijn opa dat hij de lange, lage schuit dwars over het water moest leggen, zodat ze kon oversteken naar hun volkstuin. En als ik bij hen logeerde, mocht ik fluiten. En het leek wel of opa dan nog een stapje harder liep.
Vele vakanties bracht ik met hen door op de volkstuin. Mijn opa en oma waren de enigen in het complex met electra, waardoor overnachten mogelijk was. Ik vermaakte me er prima. Ik bouwde van luciferdoosjes insectenziekenhuizen – al vermoed ik nu dat ik ze daarmee zieker maakte dan ze ooit waren. Ik hielp met het voeren van de kippen en konijnen. En ‘s avonds mocht ik lang opblijven, de woonkamer gelijk ook de slaapkamer was.
Nu heb ik zelf een kleine moestuin en zou graag nog eens meer weten over hoe mijn opa dat allemaal deed. En mijn oma, want zij was verantwoordelijk voor de aardbeien en alle jam die ze daarvan maakte. Maar zij zijn er niet meer. Het volkstuinencomplex dat midden in Leiden lag, overigens ook niet. Dat is platgegooid en volgeplempt met woningen.
Wat ik me onder andere afvraag is of ze ook rabarber verbouwden. Van veel groenten wist ik als kind wel hoe ze groeiden. Bij rabarber kwam ik daar pas recent achter. De plant blijkt een mooi bosje parasollen; grote, bijna hartvormige bladeren boven een stengel, en daar een paar van bij elkaar. Bruut verstoren we dit mooie plaatje, als we de rabarber oogsten. Het blad is niet eetbaar, het gaat ons om de groene of rode stengels. Doordat we de rabarber vaak in zoete gerechten verwerken (in de Amerika heeft het net voor niets de bijnaam pie-plant), scharen we het onder het fruit, al is het als saus heerlijk bij vlees. In Berlijn dronk ik een schörle (priklimonade) met rabarbersmaak. Ook lekker.


Maar afgelopen weekend roosterde ik de stengels met wat suiker in de oven en verwerkte ik ze in een cake. Voor de Kloosterpicknick die in het dorp werd gehouden. Van de 5 taarten die ik er verkocht, was dit de hardloper.

Cake van geroosterde rabarber met witte chocolade
gebaseerd op dit recept voor pruimentaart

* 500 gr rabarber
* 150 gr boter
* 3 eieren
* 150 gr kristalsuiker
* 1 vanillestokje
* 250 gr bloem
* 1,5 tl bakpoeder
* 1,2 dl melk
* 50 gr witte chocolade
extra suiker en boter

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Laat de boter voorzichtig op laag vuur smelten. Als het bijna gesmolten is, draai je het vuur uit en roer af en toe zodat de boter verder kan smelten. Laat licht afkoelen.
Was de rabarber, snijd de lelijke stukjes weg en snijd de stengels in stukken van 10 cm.
Leg de rabarber in een ovenschaal, strooi er wat suiker over en rooster ze zo een kwartier in de oven. Of tot ze zacht, maar nog niet tot moes vergaan zijn. Je moet ze nog op kunnen pakken om ze in de taart te verwerken.
Klop de eieren los met de suiker tot een schuimig geheel.
Halveer het vanillestokje in de lengte en schraap er voorzichtig het zwarte merg uit. Klop dit door het eiermengsel.
Zeef de bloem met de bakpoeder en roer (niet kloppen!) dit door de eieren.
Meng als laatste ook de gesmolten boter en de melk erdoor.
Giet het beslag in een ingevette bakvorm. Leg de zachte stengels rabarber erin en strooi er wat suiker over.
Bak de raberbercake in een klein uurtje gaar. Als de cake te snel kleurt, losjes afdekken met aluminiumfolie.
Laat de rabarbercake afkoelen. Bestrijk voor het serveren met gesmolten witte chocolade.

.

Laat een reactie achter

BlogSociety

@EdithDourleijn