Edith’s digitale keuken

Puur, dat is toch een geweldige naam voor een beurs over (h)eerlijk eten? Net als de Kunsthal Kookt (KK) en de Eten & Genieten-beurs (EG) was ook dit een beurs voor consumenten waar je kon kennismaken met allerlei mooie en eerlijke producten. En voor diegenen die afgelopen weekend niet naar Maastricht afreisden, je hebt echt wat gemist! Zelfs de treinreis, die halverwege door werkzaamheden werd onderbroken, was ‘t alleszins waard. Zeker als je op de terugweg kunt snoepen van alle producten die je gekocht hebt!

Wat is zo’n beurs nu eigenlijk? In feite niets meer dan een grote markt waar producenten hun waar verkopen door je op een heel prettige manier met het product kennis te laten maken: je mag ‘t proeven! Kom daar maar eens om in bijvoorbeeld een supermarkt. En het leuke is is dat alles van goede kwaliteit is. Eindelijk maar eens de smokey-al garlic (gerookte knoflook) gekocht. Deze is lang houdbaar, maar wat een sterke geur in mijn keukentje. En ook eindelijk kennisgemaakt met Livar, het Limburgs kloostervarken. En wat lekker wordt het als je het eerst stoomt en dan pas verder gaart in een oven op lage temperatuur. Van de tarwesoort spelt (verkregen op het Limburgplein) is al een brood gebakken en de enorme doos Choc-o-Lait is al aangebroken. En laat ik niet de droge worsten, de gerookte Spaanse paprikapoeder van een gesjeesde Tilburgse economiestudent, de confits de kalkoen van De Auwstoof (heerlijk bij gebakken krieltjes en gestoofde prei - recept volgt) en de lekkerste slagroomtruffels waarmee Homemade Chocolate zichzelf promootte. Wat? Die maak ik toch zelf? Met de tips die ik kreeg is dat inderdaad zo, maar daar kom ik nog wel eens op terug.

Maar het leukste vond ik toch wel de vele kookdemonstraties. Het blad Culinaire Saisonnier promootte het kleine zusje Patisserie & Desserts met diverse banketbakkers (want we zijn toch in Nederland, dus moet je ons beroep ook bij de Nederlandse naam noemen, aldus Jacques van Bragt) van naam. De al genoemde Van Bragt deed voor hoe je zelf zachte noga kunt maken. Daar moest ik bij zijn, maar helaas had hij zelf te laat door dat hij de temperatuur van het suikerwater met een Celsius-thermometer mat, ipv met een suikermeter, waardoor zijn noga ter plekke mislukte. Gelukkig had hij zich goed voorbereid en konden we toch proeven van zijn zachte noga. Goddelijk!

Ook waren er demonstraties van de drie Limburgse Euro-Toques-restaurants. De� bijdrage van Hubert Haenen was hilarisch, vooral vanwege zijn filosofische bijdragen. Je ziet Huub Oudshoorn (links) niet voor nix zo kijken. Later zag ik diezelfde Oudshoorn, promotor van kalfsvlees, ook zelf aan het werk en hij serveerde een prachtig stukje varkensvlees. Op mijn verzoek kregen we daarbij nog een college over het hals-schouderstuk, ook wel de procureur, van het varken en hoe deze te bereiden. Leuk om te horen is dat dit stukje vlees ook wel ‘het schoffie’ wordt genoemd, naar de schoft van het beest. Ook legde hij uit dat je pas weet dat je een goed stuk vlees hebt, als het vet boterzacht is en op je mond smelt. Waarop hij mij een stukje vet aanbood. Ik deinsde daarop nogal verschrikt achteruit, maar kon er niet onderuit. Dus heb ik het toch geproefd en zo lust ik het wel! Later griste hij nog een stukje van de schaal, mij daarbij schalks aankijkend. Ik kwam niet meer bij!

Het is lastig om geheel onbevangen te blijven als je in korte tijd al twee van zulke beurzen hebt bezocht en een vergelijking kan natuurlijk niet uitblijven. De inrichting was zeer vergelijkbaar met EG met van die standaard beursstands. Erg jammer was dat de zaal bij binnenkomst erg donker was. De KK daarentegen was geweldig licht en fris ingericht. De EG had het al van de KK verloren in de keuze van de producten die werden aangeboden en niet te vergeten het publiek. Het publiek van Puur was toch wel een paar jaartjes ouder dan ikzelf, waardoor ik me iets meer thuisvoelde bij de KK. Maar de Puur en KK scoorden weer evenveel punten als het gaat om de uitgestalde waar, waarbij Puur weer iets hoger scoorde met alle presentaties van koks. Maar bij de KK kon je ook nog gewoon een maaltijd kopen, dat is ondanks al het geproef toch wel prettig. Gelukkig heeft iedere beurs z’n eigen smoel, waardoor ik geen voorkeur voor de één uitspreek, al kan ik wel verklappen dat EG niet op 1 staat!

geschreven op 29 January 2007 : 23:12 uur | categorie = recensies | | print dit recept