Edith's keuken – Edith Dourleijn

Extra

Dit bericht is geschreven op 01 04 2010, en geplaatst in de categorie w.v.t.t.k..

Een lofzang op Lombok

Nee, niet op de peper en ook niet op het Indonesische eiland, maar op de leukste wijk om te wonen voor een culi: Lombok in Utrecht. Deze voormalige arbeiderswijk is gebouwd in de jaren 30 en is thans Neerlands populairste multiculti-wijk. Zelfs Maxima is al op bezoek geweest. Meer dan 10 jaar heb met veel plezier net buiten de grenzen gewoond, dus dichtbij genoeg om van alle voordelen van deze wijk te kunnen genieten. Eerder promootte ik de wijk al en probeerde ik eens in een gerecht uit te drukken: deze lombokburgers.

kanaalstraat toen

De wijk bestaat uit 1 lange straat, de Kanaalstraat, die veelvuldig wordt doorkruisd door straten met namen van eilanden uit de Indonesische archipel of haar voormalige koloniers. In deze zijstraten wordt vooral gewoond, in de Kanaalstraat geleefd. De eerste keer dat ik er kwam was in de bus op weg naar een tentamen. Ik keek mijn ogen uit. Wat een drukte, wat een mensen, wat een geuren en kleuren, wat een leven! Mijn tweede ervaring die indruk maakte had ik weer vanuit een bus. Een taxibusje, dit keer, dat ik zelf bestuurde. Nog niet gewend aan de enorme zaterdagse drukte stuurde ik iets te snel naar binnen toen een stadsbus me tegemoet kwam en schampte een andere auto. In datzelfde busje leerde ik ook dat de oudere autochtone bevolking die overname van de wijk door gekleurd Nederland niet altijd goed kon waarderen: een enkeling vond het te druk, te rommelig en af en toe te zwart. Desondanks wordt Lombok vaak genoemd als goed voorbeeld van hoe je in onze multiculturele samenleving vreedzaam naast en met elkaar kunt leven.

Als kookliefhebber kan ik alleen maar genieten van Lombok. Alle smaken van de wereld kan je er krijgen, naast de gewone  groenten en fruit verkopen ze ook bossen verse munt, koriander en peterselie, verschillende soorten pepertjes, mooie rode granaatappels, gedroogde verveine, bijzondere kruiden en specerijen, heerlijke Medjouldadels, alle soorten couscous en rijst, lekkere Pide (Turks brood) en veel zoet gebak. Maar er is ook een fietsenmaker die begon toen hij 18 jaar oud was, kledingwinkels, een moderne schoenenzaak, een exotische muziekwinkel, een winkel vol wonderen en wat Marokkaanse of Turkse Blokkers.

Mijn favoriete winkel is Perse Polis, waar je ècht alle bijzondere ingrediënten kunt krijgen. Verse kruiden als dille, tijm en salie, een keur aan paddenstoelen, bijzonder fruit zoals deze zoete citroenen of groenten die elders toch iets minder makkelijk kunt krijgen zoals verse kapucijners of doperwten (tuinbonen worden wel door meer groentenmannen in de straat). Ook de keuze aan olijven en andere ingemaakte producten en lekkernijen (zacht gedroogde tomaatjes, kappertjes en diverse smeersels en éénhapsgerechtjes) is er groot. Achterin de winkel is het speciale Iraanse hoekje waar je ingrediënten kunt krijgen die niet echt geschikt zijn voor ‘jullie’ soort mensen (wij dus) omdat we de smaak ervan niet kunnen waarderen, zo leerde ik eens. En als je ergens naar op zoek bent, gaat één van de broers Fadaei op zoek en belt stad en land voor je af. Perse Polis, Kanaalstraat 80-82.

Eveneens van Iraanse afkomst is onze kaasboer. Eerst hadden we Rob en nu Morty. Morty werkte eerst bij de groentenman ernaast en toen Rob met pensioen ging, naam hij de zaak over. Hij breidde zijn kaaswinkel uit met delicatessen en biologische producten. Met evenveel kennis, enthousiasme en interesse in zijn klanten werd hij een echte kaaskop, zoals ik één van zijn klanten hem eens hoorde noemen. Morty’s kaas en delicatessen, Kanaalstraat 57.

Omdat Perse Polis niet de goedkoopste is en ik niet altijd bijzondere waar nodig heb, heb ik nog een paar favoriete groentenwinkels in de Kanaalstraat. In de hoekwinkel op nummer.. is het voor de eigenaar achter de kassa een sport om alvast het wisselgeld in zijn hand te hebben nog voor jij jouw geld kan overgeven. Ook bij de groentenwinkel naast Morty de kaasboer loop ik regelmatig even binnen. Daar was ooit de groentenman zo vriendelijk om op het moment dat hij de deur sloot nog een stukje lamsbout af te snijden waar ik de heerlijkste lamsshoarma van maakte. Ook de paardenslager W. van Beek is het vermelden waard. Toen de slager zelf een paar jaar geleden overleed zag aan alle reacties in en rondom de winkel hoe geliefd de man was. En zolang de deur open staat, mag je er binnenkomen voor je stukje huisgemaakte paardenworst, de hamburgers (vier voor drie euro) of je paardenbiefstukje. En ook de Lombokmarkt, nu de Spar, heb ik vaak bezocht voor de snelle boodschap na het werk. Die rol nam later de Golff over, maar helaas verdween deze supermarkt met leuke sortering (weer eens wat anders dan die te kleine Albert Heijn) opeens.

En dit alles, en alles dat ik vergeten ben te noemen, maakt Lombok voor mij zo leuk. De bekende gezichten die naar je zwaaien als je langsfietst, de praatjes over hun winkel, soms de politiek of gewoon over lekker eten, het enorme en inspirerende aanbod van groenten en fruit. Helaas hebben we er geen echte Hollandse slager (meer) voor varkensvlees of regulier gesneden stukjes vlees, noch een visboer die je kunt vertrouwen. Maar daar heb ik in het verleden genoeg over geklaagd. Nu wordt het tijd voor een heel andere omgeving, tijd voor nieuwe adresjes, nieuwe gezichten en nieuwe avonturen. Maar God, wat zal ik Lombok gaan missen.

5 reacties

  1. Tanja
    04/01/2010

    Een mooie lofzang op Lombok! Ik begrijp hier uit dat je gaat verhuizen? Zo ja, dan wens ik je veel plezier in je nieuwe woning en dat er maar veel leuke adressen en contacten voor in de plaats komen.
    Groet,
    Tanja

  2. RozeMarijn
    04/04/2010

    Ik kwam er ook in mijn studententijd.

    Waar ga je trouwens heen dat je het moet missen?

  3. Edith
    04/06/2010

    Dat verklap ik snel, RozeMarijn! En die lekkere adresjes zal ik daar ook heus vinden, Tanja, daar kan je van op aan. ;-)

  4. Yvon
    04/19/2010

    Mooie lofzang en terecht, Lombok is geweldig. Voordat Journalistiek naar de Uithof verhuisde zat de school aan de Ravellaan/Kanaalstraat, tussen de colleges door deden we in Lombok de boodschappen voor het avondeten, spotgoedkoop.

  5. […] De verse majoraan heb ik bij een Marokkaans groenteboer gehaald (een van de zegens van wonen in Lombok!). Majoraan kun je wellicht ook vinden onder de naam worstkruid of echte marjolein. […]

Laat een reactie achter

BlogSociety

@EdithDourleijn