Salade van andijvie, kikkererwten en feta

salade peter gordongroente peter gordonIk had (ook*) nog een cadeaubon voor de Bijenkorf liggen, dus toen ik dit weekend twee boeken van Peter Gordon in 1 pak zag liggen, voor een koopje en dan ook nog voor de halve prijs, twijfelde ik maar heel even. Het kookboek Groente: opnieuw ontdekt had ik al eens uit de bibliotheek gehaald, het kookboek Salade: het nieuwe hoofdgerecht kende ik nog niet. Maar met de zomer voor de deur zal dat niet lang meer zo zijn, dacht ik.

En daarin kreeg ik gelijk: toen ik in de koelkast en keukenkastjes op zoek ging naar wat eetbaars, zag ik het blikje kikkererwten en herinnerde me hiermee een salade in het boek Salade. Ik zocht het recept even op om zeker te zijn, las het door en klapte daarna het boek dicht. Ik had er toch niet alle ingredienten voor in huis.
Wel had ik vanwege een zin-in-makkelijk-bui van Meneer Eediete nog wat andijvie. Niet alles van de enorme krop andijvie gebruikte ik voor stamppot andijvie, en ook vond ik nog een stukje feta, een halve komkommer, wat tomaten, huisgemaakte croutons en dus dat blikje kikkererwten. Meneer Eediete vond het iets teveel een vegetarische-geitenwollen-sokken-salade hebben, maar wel lekker!

Salade met andijvie, kikkererwten en feta

* 2 handen fijngesneden andijvie, 1 ui, 1 teen knoflook, 1/2 komkommer, 2 tomaten
* 1/2 citroen
* 1 blikje kikkererwten, handjevol croutons
* half blokje feta
* 3 el olijfolie + extra om in te bakken
*Â 1 el verse munt, 2 el verse bladpeterselie en een paar blaadjes verse basilicum, 3 takjes tijm, 1 tl paprikapoeder, peper en zout

Pel de ui en snijd ze in halve ringen.
Verwarm wat olijfolie in een pan, bak hierin zachtjes de ui aan. Voeg na een minuut of 5 de knoflook en de blaadjes van de tijm toe.
Snijd de tomaten in kleine stukjes, en blus de ui af met het vocht dat hierbij vrij komt.
Laat de kikkererwten uitlekken en voeg ze met de paprikapoeder toe aan de ui. Laat op laag vuur staan tot de kikkererwten naar je zin zijn (5 a 10 minuten).
Snijd eventueel de andijvie in dunne reepjes. Vergeet de andijvie niet te wassen.
Rasp de schil van de citroen, pers 1 el sap boven de schil uit, maal er peper en zout over en klop er olijfolie toevoegend een mooie dressing van.
Dresseer de andijvie alvast hiermee.
Schil de komkommer, halveer ze in de lengte en snijd er dunne halvemaantjes van. Snijd de feta in kleine blokjes.
Meng de tomaten, komkommer, feta met de andijvie.
Hak de verse groene kruiden fijn en strooi over de salade. Maal er nog wat peper en zout over en garneer met de croutons.

* Ik kreeg afgelopen week een cadeaubon en ben van plan daar een mooi boek over de Chinese keuken van te kopen (lees hier waarom). Suggesties zijn nog steeds welkom!

“Pas halverwege ga je bepalen welke smaak je wilt”

Onverwacht haalde ik vanavond roti en at deze met een collega lekker in de zon op de steiger op. Hoe het kwam, dat had iets te maken met het ruiken van friet in de trein, de zon die te lekker scheen om friet te gaan halen bij Bram Ladage in HC en een dichte Griekse frietboer. En zo kwamen we uiteindelijk bij Cafetaria Driehoek-Satish uit, waar je heerlijke roti en andere Surinaamse/Hindostaanse lekkernijen kunt kopen.
Terwijl wij wachtten haalde eigenaar John een grote bak met groenten en kipstukjes uit de oven. Dat rook heerlijk en dat zeiden we ook. Waarop hij vertelde dat hij wel eens geprobeerd had dit gerecht in de zaak te verkopen, maar dat niemand daarin geinteresseerd was. Daarom maakte hij het af en toe voor zichzelf en zijn gezin en voor eventueel aanwaaiende vrienden of familieleden. Waarop ik opmerkte dat ik dan graag vrienden met hem zou worden.
Hij vertelde verder, dat koken heus zo moeilijk niet was. Je kocht wat ingredienten, je bepaalde wat je wilde maken met kerrie, ketjap of tomatensaus. En dan begin je niet met veel kruiden, nee, pas “halverwege ga je proeven en bepalen welke smaak je wilt en ga je kruiden toevoegen”. Met een grote glimlach namen we de twee tasjes met roti kip (nee geen filet!) kerrie over en genoten ervan in de warme avondzon. De zomer is wat mij betreft nu echt begonnen!

Kapucijners met spek

Blauwe vingers kreeg ik ervan. Maar die werden na een paar keer wassen wel weer schoon. Het kon in elk geval de pret niet drukken, dat ik voor het eerst van mijn leven verse kapucijners (blauwschokkers) in mijn handen had. (Al is er wel een kans dat ik ze ooit bij mijn opa en oma op de moestuin heb gezien toen ik een jaar of 10 was.)
Ik vond de kapucijners bij mijn Iraanse groentenjuwelier Perspolis. Dat is mijn vaste leverancier voor bijzondere en soms onbekende groenten of fruit. De twee Iraanse broers runnen niet zozeer een groentenzaak als wel een delicatessenwinkel die een veel breder aanbod heeft dan zijn collega-groentenboeren en de grootgrutters in en om de Kanaalstraat (Lombok, Utrecht). Terwijl ik de mooiste en vooral stevigste peulen aan het uitzoeken was, bleef een man in verwondering naast me staan. Hij vroeg zich af wat het waren en nadat ik hem verteld had dat het kapucijners waren, pelde hij een peul open en stopte een boontje in zijn mond. Het was hem blijkbaar niet goed genoeg, want hij nam ze niet mee. Of dat lag aan de prijs (8 euro de kilo), dat kan natuurlijk ook.

kapucijners

Uit ruim 8 ons kapucijners in de peul kwamen bijna 4 ons mooie groene boontjes. Bij foodlog raakte ik in de war over de naam, terwijl ik bij Mr Ooijer en Klary inspiratie opdeed om ze met goed spek te eten, een combinatie die ook een ministeriele goedkeuring kan dragen. Uiteindelijk at ik ze op onderstaande wijze met aardappelpuree en in parten gesneden botersla waarover ik gesmolten boter en lekker veel peper en zout deed.

Kapucijners met spek

* 8 ons verse kapucijners, in de peul
* 1,5 ons ontbijtspek, aan het stuk (van onbesproken herkomst uiteraard)
* 1 ui

Dop de peulen.
Kook de boontjes in zoveel water dat ze net drijven en kook ze tot je ze ze prima vind (ergens tussen de 5 en 8 minuten was voor mij goed).
Snijd het ontbijtspek in kleine stukjes en bak ze in een koekenpan (zonder vet) tot ze mooi krokant zijn en een deel van hun vet loslaten.
Als de pan erg heet is, laat je ‘m even van het vuur af afkoelen.
Dan bak je de uien bij het spek op laag vuur tot ze nog zacht maar wel gebakken zijn.
Meng door de gekookte kapucijners en smul maar!

(G)een Chinese lunch

Gister was ik uitgenodigd om een groep Haagse welzijnswerkers iets te vertellen over de maatschappelijke positie van Chinezen in Nederland. De middag begon goed: met een uitgebreide lunch. Van te voren grapte ik al met mijn collega dat daar hoe dan ook een blogje in zou zitten. Want als de Chinese organisatie alleen maar Hollandse broodjes zou serveren, zou dat opvallen. Maar ook over een Chinese lunch zou ik natuurlijk wel wat kunnen vertellen. En zie hier, de betreffende blog!

In de rij voor het buffet raakte ik al snel aan de praat. We werden langs een stapel borden geleid en daarna kwamen de broodjes. Aan de andere kant stond vers fruit, drank en wat kaas. Helaas, geen Chinese lunch dus. Tot ik twee broodjes had samengesteld en ineens een warm buffet vol Chinese gerechten voor me zag. Ah shit!
De rij achter me was te lang om de broodjes ongemerkt terug te leggen om toch van een Chinese lunch te kunnen genieten. De dame waarmee ik aan de praat was geraakt schepte uiteindelijk een tweede keer op, en wel van het Chinese buffet. Maar omdat ik niet met een volle maag voor de groep wilde gaan staan en aan twee broodjes al meer dan voldoende had, besloot ik niet mee te doen. Gelukkig kreeg ik bij de borrel nog wel de gelegenheid om wat gefrituurde Chinese hapjes te eten.

Het lijkt me leuk om van de kadobon die ik als dank voor mijn bijdrage aan de expertmeeting heb gekregen een mooi Chinees kookboek te kopen. Ik heb er geen (deze heb ik weggegeven aan Pay-Uun Hiu), dus alle suggesties zijn welkom!

Venkel-feta-granaatappelsalade

Het lijkt wel of ik de laatste tijd alleen maar (vegetarische) salades eet, maar bij deze at ik geroosterde rosevalaardappeltjes met knoflook en tijm en een heerlijk stukje van de bout van een zuiglammetje, ook met knoflook en tijm. Inspiriatie voor de salade deed ik op in het boek Honingzoete vijgen, ingemaakte citroenen van Diana Henry. Ik had nog wat granaatappelpitjes liggen (die blijven dus blijkbaar lang goed in de koelkast) en zij verwerkte ze in deze salade. Heerlijk!

salade

Venkel-feta-granaatappelsalade

* 1 venkelknol, halve komkommer, 1/4 rode ui
* pitjes van een kwart granaatappel
* half ‘rondje’ feta van de geit
* 2 el witte wijnazijn, 6 el lekkere olijfolie
* 2 el gehakte verse bladpeterselie, peper en zout

Meng in een saladebak de wijnazijn met de peper en zout.
Snipper de rode ui en laat deze in de azijn zacht worden.
Snijd intussen ook de venkel in dunne plakjes, voeg de olijfolie toe aan het azijn-uimengsel en marineer hierin ook de plakjes venkel. Laat dit bij voorkeur een uurtje staan zodat de venkel lekker zacht wordt.
Schil de komkommer, halveer ‘m in de lengte en verwijder de zaadlijsten. Snijd de komkommer in dunne plakjes.
Voeg vlak voor serveren de komkommer, de in stukjes gesneden feta, de granaatappelpitjes en de gehakte peterselie toe aan de salade.

Italiaanse aubergine-kaastorentjes in tomatensaus

De bijeenkomst die werd gepresenteerd rondom de presentatie van De dikke en de dunne Vegetarier en de bijbehorende nieuwe webcommunity, heeft indruk op me gemaakt. Met name om weer eens de cijfers te zien van de aanslag die het eten van vlees heeft op het milieu, en natuurlijk de ‘leef’omstandigheden van de dieren zelf.
Ik dook eens in de boeken voor inspiratie voor lekkere vegetarische gerechten en werd door Tessa Kiros in Twaalf op het idee gebracht om weer eens Melanzane alla parmigiana, aubergines met parmezaan, te maken. Maar mijn kaasboer had de benodigde mozzarella niet meer en suggereerde iets totaal anders: Reblochon. Dat is een zachte Franse kaas, maar die paste wonderwel goed in het gerecht en gaf er een lekker pit aan!

Italiaanse aubergine-kaastorentjes in tomatensaus

* 2 lange dunne aubergines
* 4 a 5 tomaten
* 1 teen knoflook
* ca 50 gr parmezaanse kaas
* een kwart Reblochon
* ca 4 el bloem
* olijfolie
* 3 a 4 takjes verse basilicum
* peper en zout

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Verwarm een scheut olie in een pan en laat hierin zachtjes de ontvelde en gehalveerde teen knoflook trekken tot ie zijn smaak heeft afgegeven.
Snijd intussen de tomaten in stukjes en bak deze in de olie. Laat de takjes basilicum en wat blaadjes ca 20 minuten op laag vuur meetrekken.
Snijd de aubergines in plakken van 1 cm dik.
Doe de bloem in een ondiep bord, maal er peper en zout over en meng door elkaar. Haal hier de aubergineplakken doorheen zodat beide kanten met bloem zijn bedekt. Klop de overtollige bloem eraf.
Verwarm wat olijfolie in een koekenpan en bak hierin de plakjes aubergines aan beide zijden goudbruin. Ze hoeven nu nog niet helemaal gaar te worden.
Bedek een ovenschaal met een dunne laag van de tomatensaus. Leg hierop de grootste plakken aubergine en strooi daarover een beetje geraspte parmezaan. Leg daarop wat tomatensaus en dek af met een iets kleiner plakje aubergine. Leg daarop een stukje reblochon en dek af met een klein plakje aubergine.
Schep de rest van de tomatensaus over en tussen de auberginetorentjes, bestrooi met parmezaan en laat het geheel in de oven garen tot de Parmezaan mooi goudbruin gekleurd is.

Lekker met pasta of een lekker boerenbrood.

Amerikaanse culi-tijdschriften

Meneer Eediete is terug uit Seattle, en wist precies wat ie voor me mee moest nemen:

leesplezier

verder terug in de tijd »