Edith’s digitale keuken

En zo is het ineens het einde van de maand. En dus ook het einde van het Foodlog Event van de maand november. De maand waarin de pompoen centraal stond. Veel foodbloggers deden mee, daarover lees je morgen meer op koken.blog. En zelf ging ik ook met pompoen aan de slag. Maar dat waren vooral oude vertrouwde recepten. Daarom niet minder lekker, maar ook niet perse noodzakelijk om hier in mijn keuken te beschrijven. Dus wachtte ik mijn kans af. Maar ineens kwam er een week waarin ik nauwelijks (zelf) kookte. En gister verkocht de supermarkt waar ik was geen pompoen. Tijd en puf na een dagje shoppen had ik niet meer om het nog elders te halen. Maar om dan helemaal niet te bloggen over pompoen zou raar zijn. Daarom toch de twee (of drie?) recepten die ik al in de eerste week van november maakte.

Geroosterde pompoen
Ik had een biologische pompoen en deze sneed ik volledig in parten op. De parten smeerde ik in met een mengsel van gehakte knoflook, Marokkaanse kruiden uit een potje overgehouden aan een kampeervakantie en olijfolie. De parten roosterde ik in een oven van 200 graden (ca 25 minuten). De schil was zo zacht geworden, dat deze eetbaar werd. Ik serveerde er couscous en kip van de grill bij. Lekker en vooral makkelijk te maken, zo tussen de bedrijvigheden van een cateringklus door.

Geroosterde pompoensoep
Een deel van de parten die ik over had deed ik in een pannetje. Daarbij goot ik net zoveel kokend water dat ze net onder stonden, en voegde er een blokje groentenbouillon aan toe. Dat liet ik even koken, waarna ik de pompoen met een staafmixer pureerde. De volle smaak van de pompoen had geen room meer nodig. Was heerlijk met Turks brood.

Pompoenbrood
Het andere deel van de pompoen pureerde ik. En ik probeerde er dit pompoenbrood uit Karin’s keuken van te maken. Maar de gist was oud en het deeg wilde niet rijzen. Een mislukt experiment, helaas.

geschreven op 29 November 2008 : 18:23 uur | categorie = recept ~ groenten/vlees/vis | er zijn 4 reacties | print dit recept

Dat het de Aldi menens is met haar voornemen om wat meer verantwoorde duurzame vis te verkopen, bleek vorige week in het schap. Meneer Eediete vond er tot zijn grote verrassing wilde gerookte zalm met het MSC-keurmerk. Volgens de site is het een luxe eindejaarsproduct en dat is jammer, want hij is lekker.
Niet zo lekker als de gerookte wilde zalm van Zalmhuis Steur die ik tijdens de laatste editie van de Kunsthal Kookt proefde, maar toch. Maar daar speelde wellicht ook de verrassing mee in mijn oordeel. Als niet zo’n grote fan van zalm, die na veel proberen zich toch gewonnen heeft gegeven voor die plakjes gerookte zalm*, was ik zeer aangenaam verrast. Wat een smaak en prettige structuur!

In het drukke doordeweekse leven, werd de zalm van de Aldi in een eenvoudige pastaschotel verwerkt. In de voorraadkast vond ik een enorme zak zwarte tagliatelle en deze kleurde niet alleen mooi bij het groen van de broccoli en het roze van de zalm, de smaak van het gerecht kreeg net dat beetje extra, dat je met gewone pasta niet zou hebben gekregen. Een blogwaardig recept dus!

Zwarte pasta met broccoli en wilde gerookte zalm

* zwarte tagliatelle voor 2 personen (ca 200 gr)
* pakje wilde gerookte zalm (150 gr)
* 1 ui, 500 gr broccoli
* half pakje roomkaas naturel
* verse dille, peper en zout

Snijd de roosjes van de broccoli en kook ze in gezouten water in een minuut of 10 gaar. Hierdoor werd de broccoli wat zachter dan ik gewoon ben, dat contrasteerde mooi met de al dente pasta en de stevige en ietwat droge structuur van de zalm.
Verwarm tegelijkertijd wat olijfolie in een pan en smoor daarin de fijngesneden ui, laat op laag vuur zachtjes garen.
Zorg dat de pasta tegelijk gaar (of zo al dente als je wilt) is met de broccoli.
Roer de roomkaas met peper en zout door de ui.
En dien op zoals je wilt. Wij mengden voorzichtig de zwarte pasta, de groene broccoli en de witte saus en legden daarop de roze zalm. En garneerden het met de fijngehakte verse dille. Maar laat gerust je eigen creativiteit de loop.

* Kijk maar naar deze salade en deze risotto!

geschreven op 27 November 2008 : 20:02 uur | categorie = recept ~ pasta | er zijn 2 reacties | print dit recept

Er lag nog ongeveer een halve rode kool. En omdat ik geen zin had om deze weer te stoven maakte ik er deze salade van.

Salade van rode kool

* 1/3 rode kool
* 1/2 appel (Elstar)
* 1 el appelciderazijn
* 3 el olijfolie
* 1 tl honing
* 1/2 tl geraspte citroenschil

Snijd de rode kool in flinterdunne reepjes.
Giet er kokend water over en laat een minuut of 2 staan (in elk geval zo lang dat net het taaie eraf is als je de kool proeft - hoe dikker je de reepjes hebt gesneden, hoe langer je ‘m moet laten wellen).
Schil de appel en snijd de helft ervan in dunne reepjes. (De andere helft peuzel je lekker zelf op.)
Maak intussen een dressing van de overige ingredienten.
Meng voorzichtig de uitgelekte rode kool, de appel en de dressing en laat ongeveer een uur intrekken.

geschreven op 25 November 2008 : 13:05 uur | categorie = recept ~ groenten/vlees/vis | REAGEER! | print dit recept

Hoewel ik op - een maand na - 15 jaar in Utrecht woon, ontdekte ik pas kort geleden de slager op Hoog Catharijne (HC). En dan vooral de kwaliteit die hij met veel passie levert. In het stukje naar de ketens Kruidvat, AH en Hema zitten ook een prima visboer Volendam, kaasboer en ook slagerij-traiteur Rebel.
Twee weken geleden ving ik, terwijl ik rookworsten en gerookte ontbijtspek bij hem bestelde, een gesprek op over de toekomst van dit stukje HC. Over een jaar of twee zouden de huidige winkels moeten wijken voor een groots opgezette traiteur. Zodat de klant bij verschillende balies allerlei gerechten of onderdelen daarvan zouden kunnen halen. Voor verswinkels zoals de bovengenoemden was in het nieuwe concept geen plaats meer.
Het huurcontract voor de slagerij, die al sinds het begin van HC op deze plek zit, kon alleen nog maar met 2 jaar verlengd worden. De slager, zelf al 64, wilde dat niet meer en een gedwongen stop hangt hem boven het hoofd. En vanwege deze korte huurtermijn zag hij ook nauwelijks mogelijkheden om zijn winkel door te verkopen. Er was nog een kleine kans dat dat zou gebeuren, maar anders zal zijn winkel op 15 december sluiten.

En dan moet ik echt een eind gaan fietsen voor een goede slager met passie voor en kennis van zijn vak! Uit eerbetoon vernoem ik het gerecht dat ik met zijn vlees maakte naar deze slager.

Rebels stoofvlees

* 600 gr doorregen stoofvlees
* 1 ui
* 3 tenen knoflook
* flinke kluit boter
* scheut rode wijn
* stroop (naar smaak)
* 1 el tomatenketchup (of 1 tomaat in blokjes)
* 1 blad laurier
* 4 kruidnagels
* 1 el (gedroogde) tijm, 1 el (gedroogde) oregano

Snijd het vlees in blokken.
Verhit de boter in een braadpan en braad hierin in gedeeltes het vlees aan.
Braad ca 1/3 van het vlees, haal het met een schuimspaan uit de pan en houdt het warm in alufolie. Bak zo ook de rest van het vlees snel bruin.
Bak dan nog even de in parten gesneden ui mee en doe al het vlees weer terug in de pan.
Blus af met de wijn en voeg de kruiden, specerijen en tomatenketchup toe.
Proef na een uurtje hoe de smaak is en maak deze desgewenst wat zoeter met stroop.
Laat nog een uurtje of langer sudderen tot het vlees lekker mals is.

Ik at het met aardappelpuree en een salade van rode kool.

geschreven op 25 November 2008 : 12:36 uur | categorie = recept ~ groenten/vlees/vis | er zijn 3 reacties | print dit recept

Jongens, wat hebben we ‘t toch goed. Dat bedacht ik me toen ik van de week toen ik mijn preisoepje van restjes van het donkere gedeelte van de prei (die van Yolanda niet in de preischotel mochten) stond te roeren. In de trein was ik weer een hoofdstuk verder gekomen in het het boek Eten en eetlust in Nederland [1840-1990] van Anneke van Otterloo. Dat hoofdstuk behandelde de tweede helft van de 19e eeuw waarin voor het gewone volk een soepje als ik aan het maken was grote luxe zou zijn. Voor een deel al vanwege het feit dat groenten niet dagelijks op het menu konden staan (behalve de aardappel dan), maar vooral omdat ik zo’n eenvoudig en voedzaam soepje lekkerder kon maken door room en blauwschimmelkaas. Een ongekende luxe in die tijd (en eigenlijk nu nog steeds voor een groot deel van de wereldbevolking).