Edith’s digitale keuken

Gevonden op de Utrechtse vrijmarkt: heidehoning van een Utrechtse bijenhoudersvereniging.

geschreven op 30 April 2007 : 19:29 uur | categorie = w.v.t.t.k. | REAGEER! | print dit recept

Ik kan het steeds beter, me laten inspireren door het moment en zo bepalen wat ik ga eten. Gister was ik onverwachts wat vroeger thuis en kon ik op mijn gemakje boodschappen doen in de Kanaalstraat. En daar borrelde als vanzelf het idee voor een taboulleh. Dat is een salade met als hoofdingrediënten bulgur (en voor de snellere variant couscous) en (platte!) peterselie. En daarbij doe je allerlei smaakmakers.
Nu kom ik geregeld een recept voor tabbouleh tegen, maar ik had geen zin om er één op te zoeken, dus verzon ik het gister zo:

* 150 gr couscous
* halve komkommer, 2 lente-uitjes, 1 teen knoflook
* 1/4 blokje groentebouillon, handje rozijnen, 1 el citroensap, flinke scheut olijfolie
* flinke bos bladpeterselie, 3 takjes munt (vers!), 1 tl komijn, peper en zout

Doe de couscous met de rozijnen en het bouillonblokje (even vermalen met je hand) in een ruime kom, giet er zoveel kokend water op dat de couscous ruim onder staat (ongeveer de dikte van 1 vinger boven de couscous bijschenken). Ca. 5 min laten staan en dan even proeven of je de couscous nog wat zachter wilt, dan wat extra kokend water toevoegen en goed doorroeren.
(Wil je de originele variant, neem dan bulgur en kook deze in 15 Ã 20 min gaar.)
Snijd de knoflook, komkommer, lente-ui, peterselie en munt fijn en meng deze met de specerijen, het citroensap en de olijfolie door de couscous en laat afkoelen.

Ik bakte er merguez-worstjes van De Lindenhoff bij en liet gekookte worteltjes afkoelen in een dressing van olijfolie, honing, walnoten-whisky edik van Marga Vugs, een snufje komijn en peper en zout.

geschreven op 27 April 2007 : 15:22 uur | categorie = recept ~ couscous/bulgur | REAGEER! | print dit recept

Mijn favoriete groenteboer in Lombok had een klein briefje hangen “ze zijn er weer: zoete citroenen! vraag onze medewerkers”. Dat maakte nieuwsgierig, dus op verzoek haalde één van de medewerkers twee lichtoranje citrusvruchten in een cellofaantje voor me uit de koeling. Dat van die koeling is geen overbodige luxe, want na 2 dagen fruitschaal worden ze al aardig zacht, terwijl de ‘gewone’ knalgele citroen nog een harde puist is.

Maar wat moet je ermee? Zoete citroenen in Google zijn vooral een kunsthandelaar, vruchten in reisverslagen en onderdeel van taalkundige grapjes (”Heb je ooit van zoete citroenen gehoord?” Ja, nu wel!). Of ze worden ingemaakt met suiker zodat je op die manier zoete citroenen krijgt. In het engels vind ik vaak de ’sweet lemon’ terug in recepten waarin door toevoeging van een zoetstof (suiker, honing, oid) de smaak van de citroen gezoet wordt.
Omdat ik nog geen leuk recept ben tegengekomen, heb ik ze maar eens uitgeperst. Mijn proefnotitie: uitgeperst heeft het sap op de eerste slok niet echt een uitgesproken smaak of geur. Meer meloen dan citrus, al blijft er wel een bittertje (als een grapefruit) achterin je mond achter. Die overigens met iedere slok sterker wordt.
Ik ben benieuwd wat deze vrucht, behalve haar beperkte verkrijgbaarheid, zo bijzonder maakt. Morgen nog maar eens bij de groenteboer navragen. Dan vraag ik gelijk of zijn Hollandse aardbeien nou die bijzondere Lambada’s zijn.

update: De groenteboer vertelde me dat hij waarschijnlijk de enige in Nederland is die zoete citroenen importeert en wel uit Perzië. Vanwege het hoge vitamine C gehalte (5x zoveel als in een sinaasappel) drinkt hij het sap vooral ter voorkoming van verkoudheden en griep, soms gemengd met sinaasappelsap. Hij waarschuwde nog wel dat je ze voorzichtig moet behandelen (niet mee gooien enzo) en koel moet bewaren, dan blijven ze zoet. Voor degenen die nieuwsgierig zijn: de komende 2 à 3 weken zijn ze nog te vinden bij PersePolis, Kanaalstraat, Utrecht.
En de aarbeien die hij had waren Elsanta’s. :-( Ik word nu wel erg nieuwsgierig naar de Lambada’s.

+ Nog een leuke vondst die ik in Lombok deed zijn deze Turkse komkommers.
+ Ik zag er ook verse hazelnoten!

geschreven op 26 April 2007 : 10:33 uur | categorie = geproefd en getest | er zijn 5 reacties | print dit recept

Sommige mensen hebben het. Ik niet. Zij worden ’s nachts wakker en hebben trek. En gaan dan, slaapdronken dat ze zijn, iets te eten maken. En vaak is dat iets dat zij overdag in nuchtere toestand niet altijd ook als ‘eetbaar’ zullen kwalificeren. Anne Scheepmaker schreef er eens, met behulp van honderden ingezonden brieven, een hilarisch boekje (Nachthonger) over.
Toch ken ik het wel. Als ik nog lang wakker lig en de slaap niet kan vatten, begint mijn maag te rommelen. Het zal wel iets met de biologische klok te maken hebben. Op dat moment hebben die anderen al een paar uur geslapen (de mazzelaars) en worden zij er wakker van. Ik ben nog wakker. Toch verkies ik mijn warme bed boven de koude keuken. En spreek mijn maag streng toe, dat hij (of zij?) geduld moet hebben tot het ontbijt.
Vannacht ben ik toch maar opgestaan. Er buitelden te veel leuke ideeën en lekkere recepten die ik ergens gelezen had of die ik naar aanleiding daarvan verzonnen had door mijn hoofd. Ik heb ze op een briefje geschreven en mijn maag tot stilte gemaand met een zak chips. Nachthonger, ja!

geschreven op 23 April 2007 : 9:06 uur | categorie = w.v.t.t.k. | REAGEER! | print dit recept

Tjup-tjuddup, tjup-tjuddup, tjup-tjuddup, hoor je het ritme? Volgens de dierenbescherming is dit het typische ‘kwik-me-dit’-geluid dat een kwartel maakt. Maar dat hoor je ze alleen in het veld maken, niet in de pan.Â
Gister mocht ik als introducé mee naar de ISPC, één van ’s lands beste horeca-groothandels. Service en kwaliteit zijn de beste steekwoorden om deze groothandel te beschrijven en dat is te merken: iedere werknemer kent iedere klant die binnenkomt en is van harte bereid om je te voorzien van informatie. Omdat ik deze bijzondere gelegenheid niet wilde misbruiken heb ik me erg ingehouden en heb ik alleen carnaroli-risotto, een stukje Blauw Klaverkaas (Nederlandse blauwschimmel) en kwartels langs de kassa gebracht. Ondanks de goede tips van de slager, heb ik de kwartels bereid zoals Gordon Ramsay dat doet in zijn ‘Geheimen van een meesterchef’.

Â

* 4 (panklare) kwartels
* 1 liter kippenbouillon, 1 limoen
* 3 el heldere honing, 1 tl sojasaus, 1 tl grove mosterd, 1 tl dijonmosterd, 1 tl olijfolie (of sesamolie, zoals Gordon dat doet)
* 2 takjes rozemarijn, peper en zout

Bind evt de pootjes van de kwartels bij elkaar met keukentouw of cocktailprikkers.
Breng de bouillon aan de kook en pocheer hierin de kwartels (evt in gedeeltes) tegen de kook aan ca 2 minuten en laat ze in een vergiet uitlekken met de onderkant naar beneden.
Halveer de takjes rozemarijn en snijd enkele sliertjes van de schil van de limoen.
Dep de kwartels droog, doe een half takje rozemarijn en wat van de limoenschil in de buikholte van iedere kwartel. Smeer de kwartels in met wat olijfolie en bestrooi ze met peper en zout.
Verhit een grillpan (maar niet al te heet) en grill hierop de kwartels in 7 Ã 10 min mooi goudbruin en gaar. Keer ze regelmatig met een tang!
Maak intussen van de honing, sojasaus, beide soorten mosterd en de olie een dressing.
Leg de kwartels in een voorverwarmde schaal en giet hierover de dressing en laat deze 5 min marineren. Verwijder het touw, de rozemarijn en limoenschil en serveer met gebakken aardappels en een rucolasalade.

Ook de tip van Gordon Ramsay om de bouillon te bewaren volg ik op: morgen staat er weer (echte) risotto op tafel in huize eediete.

geschreven op 20 April 2007 : 21:53 uur | categorie = recept ~ groenten/vlees/vis | REAGEER! | print dit recept

Een tajine is een Marokkaanse pot van aardewerk waarin allerlei hemelse stoofpotten worden gemaakt. Op de nogal platte schaal leg je vlees en naar wens groenten, je bestrooit dit met kruiden en een klein beetje vocht en dan zet je de schaal met de puntvormige deksel erop op je laagste pit. Na een uur ofzo (afhankelijk van welk vlees je gebruikt) heb je een heerlijk geurende stoofschotel. Maar natuurlijk kan je het ook in een braadpan maken. Dan kan je ervoor kiezen om het vlees eerst aan te braden, maar je kan het gerecht ook op de hierboven beschreven wijze maken. Ik kies dan meestal voor de eerste variant. IKEA heeft tegenwoordig ook een tajine, gemaakt van hedendaagse westerse materialen, en ik moet zeggen, hij valt niet tegen in gebruik. Hij is een stuk groter (er past met gemak een biokip van anderhalve kilo in) en ik hoop dat ie langer meegaat dan de door mij zelf uit Marokko meegebrachte aardewerken tajine. Daarvan is de schaal na 6,5 jaar intensief gebruik gebarsten. Snik!

* 2 kippenbouten
* 1 ui
* handje groene olijven, 1/2 ingemaakte citroen, 1,5 dl kippenbouillon
* olijfolie
* plukje saffraan, 1 tl komijnpoeder, 1/ tl gemberpoeder, 1 tl (gerookte) paprikapoeder, peper en zout

Halveer desgewenst de bouten in een drumstick en een braadstick.
Haal het vruchtvlees uit de ingemaakte citroen, snijd ze fijn en meng met de specerijen, met uitzondering van de saffraan, en olie tot een marinade en smeer hier de kip mee in. Laat zo lang mogelijk intrekken.
Verwarm de bouillon en los hierin de draadjes saffraan op.
Verwarm wat olijfolie in een stoofpan, braad hierin de kip stukken lichtbruin. Heb je ruimte over in de pan, bak dan een paar minuutjes de ui in maantjes mee of haal hiervoor eerst de kip uit de pan (en houd deze in alufolie warm).
Doe de kip weer in de pan en blus af met de bouillon.
Laat de kip nu ca 35 min garen in het vocht (met de deksel op de pan). Voeg halverwege de uitgelekte olijven en de fijngesneden schil van de ingemaakte citroen toe.

Serveer met couscous en een salade van tomaat en komkommer (met een dressing van oranjebloesemwater) en/of een salade van gegrillde groenten zoals aubergine, courgette en/of paprika.

* In een echte aardewerken tajine mag je wat minder vocht toevoegen. In mijn IKEA-tajine (en in iedere ‘gewone’ stoofpan) is het iets makkelijker om meer vocht toe te voegen dat inkookt tot een saus.

geschreven op 18 April 2007 : 14:28 uur | categorie = recept ~ groenten/vlees/vis, recept ~ couscous/bulgur | REAGEER! | print dit recept

Degenen die veelvuldig een kijkje in mijn digitale keuken nemen zullen inmiddels heus wel weten hoe je risotto klaarmaakt. Maar omdat het merendeel van mijn bezoekers nog altijd via Google binnenkomt, toch het volledige recept.
Wat ik op mijn beurt nu niet weet en me ineens ben gaan afvragen is hoe jullie aan je risotto komen. Twee weken geleden kwam ik zonder te zitten en ik had nog geen tijd gehad om risotto bij mijn vaste leverancier te halen. Waardoor ik ineens afhankelijk werd van het aanbod uit de supermarkt. Maar wat een drama is dat!! Er stond alleen een zakje van die voorgekruide zooi van ik weet niet eens meer welk merk in het schap. In een ander schap vond ik een proefpakje van Grand’Italia met een klein zakje risotto-achtige rijst en een potje saus. De rijst nam het vet uit de pan niet op (volgens het pakje moet je de risotto dan ook ‘gewoon’ koken) en wat er ooit met dat potje saus zal gebeuren, ik heb geen idee.
Dankzij de geweldige ingrediënten van De Lindenhoff werd het toch een prima maaltje. Zoals uit de titel al blijkt: deze risotto stond in huize eediete op tafel met gerookt ontbijtspek van het Braambrugse big en tuinbonen van De Lindenhoff.

* 160 gr rijst voor risotto
* 50 gr gerookt ontbijtspek
* 1 teen knoflook, 1 uitje, 1 kilo verse tuinbonen (of 2 a 3 ons gedopte tuinbonen uit de vriezer)
* ongeveer een halve liter kippenbouillon, flinke scheut witte wijn
* parmezaanse kaas, klont boter
* peper en zout

Dop de tuinbonen en dop ze evt dubbel (zie ook hier). Verwarm de bouillon tot deze net kookt.
Verwarm voor de risotto een flinke klont boter in een koekenpan met een dikke bodem, bak daarin zachtjes het fijngesneden vet. Dan de fijngesneden knoflook en ui erbij tot de ui glazig is. Bak ook de rijst even mee tot deze al het vet opgeslokt heeft. Blus af met de witte wijn en als deze geabsorbeerd is, voeg je de tuinbonen en de bouillon toe. Niet alle bouillon tegelijk, maar soeplepel voor soeplepel, telkens een nieuwe als de vorige lepel door de rijst opgenomen is. In totaal zal dit proces ca 20 minuten duren. Roer met de pan van het vuur af een flinke klont boerenboter (bijv van De Lindenhoff ;-)) door de rijst en serveer met geraspte of geschaafde parmezaanse kaas.

TiP: als smaakmaker kan je ook een takje munt bij de risotto laten meesudderen en voor serveren verwijderen. Garneer dan de risotto met wat fijngesneden blaadjes munt.

geschreven op 16 April 2007 : 21:34 uur | categorie = recept ~ rijst | er zijn 7 reacties | print dit recept