wensen voor 2007
De komende dagen wordt er niet gekookt in Edith’s keuken. Ik ga er even tussenuit om me op te laden voor een nieuw jaar vol kook- en blogplezier.
Ik wens jullie allen een geweldig mooi 2007 vol liefde, geluk en kookplezier!
De komende dagen wordt er niet gekookt in Edith’s keuken. Ik ga er even tussenuit om me op te laden voor een nieuw jaar vol kook- en blogplezier.
Ik wens jullie allen een geweldig mooi 2007 vol liefde, geluk en kookplezier!
De dagen voor Kerst waren zo druk, hectisch en rommelig dat ik hier nauwelijks aandacht aan Kerst kon besteden. In mijn hoofd en in de keuken destemeer. Het is even wennen als je zelf niet (meer) de meest beperkende factor bent bij het samenstellen van een menu, maar het is goed gekomen. Beide dagen heb ik heerlijk gegeten. En niet al te zwaar, omdat we het in elk menu bij drie gangen hebben gehouden. Dit waren de Kerstmenu’s:
eerste kerstdag:
* mini-kaassoufflés op een bedje van sla
* varkensrollade gevuld met port en pistachenoten, geroosterde winterse groenten en aardappelpuree;Â huisgemaakte stoofpeertjes en appelmoes erbij
* ijs van witte chocolade geserveerd in een chocoladebakje met een plakje van Rudolph’s kerstcake
tweede kerstdag:
* carpaccio van tonijn
* eendenborstfilet met cranberriesaus, groene asperges en aardappelgratin
* appeltaart
Het was nog spannend gistermiddag: kan ik erbij zijn of zullen anderen mij overbieden? Gelukkig werkt niemand hard zo vlak voor Kerst, dus mijn continue gesurf naar de veilingsite voor Serious Request viel niet zo op. En om drie uur ontving ik het verlossende e-mailtje: ik mocht erbij zijn. Dus direct alles afgesloten en op weg gegaan, want Beverwijk ligt niet naast de deur van mijn werk. Op naar de masterclass kersttoetjes maken van Rudolph van Veen!
De masterclass kersttoetjes is een geïmproviseerd vervolg op de samenwerking tussen Rudolph en de Margriet. Voor dat damesblad heeft hij de kerstspecial verzorgd, vol tips voor een relaxte kerst (met name ook voor de gastheer/vrouw). Zijn belangrijkste voorwaarde aan deze samenwerking was dat hij een rode trui met Rudolph-the-red-nose-reindeer zou krijgen, al acht jaar een hartewens. En Margriet zou de Margriet niet zijn als je het breipatroon van deze trui niet bij het blad kunt nabestellen. De masterclass werd heel gastvrij aangeboden in het Culinair Centrum Beverwijk. Beneden was een groep collega’s bezig hun Aziatische kookkunsten te verbeteren, wij mochten naar de pattisserie-zolder. Deze stond helemaal vol met suikertaarten van en verzameld door mede-eigenaresse Tineke. Naast de 5 (ipv 10) winnende bieders waren er nog diverse andere geïnteresseerden aanwezig: 3fm-dj Paul Rabbering, 3fm-tv, de webmaster van Rudolph’s fansite en nog wat medewerkers van de kookschool. Shit, worden er opnamen voor tv gemaakt?
Na het voorstelrondje gingen we aan de slag met de kerstcake. Het recept stond al in de Margriet en tussendoor gaf Rudolph waar nodig tips of bood een helpende hand. Omdat het een beetje onhandig is dat we allemaal tegelijk het ingrediëntenlijstje van boven naar beneden afwerkten, draaide ik de volgorde om. De ingrediënten hoefden niet met een mixer gemixt te worden, de cake zou toch niet echt werken* met de zware vulling van noten en zuidvruchten. Deze bleven heel, dan krijg je een mooi plaatje bij het doorsnijden. Het is wel even wennen, met zoveel mensen in de keuken staan en dan toch serieus iets proberen te maken. Uiteraard hield ik me niet helemaal aan het recept: die franse bigarreaux (die chemische rode, gele en groene vruchtjes) heb ik er niet in gedaan, kerst of niet. En dan nog die tv-opnames! Voor we aan de slag gingen werd ons gevraagd of we een plastic schort wilden om onze kleding te beschermen. Kom op zeg, we maken ons tv-debuut!
Toen de cake in de oven stond vertelde Rudolph van alles over een trifle en deed voor hoe deze gemaakt kan worden. Uiteindelijk zijn de mensen van 3fm met zijn trifle-voorbeeld naar het glazen huis op de Neude in Utrecht gegaan. Ik vraag me af hoe deze daar ontvangen is door de drie vastende dj’s. Ook de onderlaag voor de pavlova maakte hij voor, waarna wij een voorbakken ring van het eierschuim nog mochten versieren. Omdat er nog 5 ringen over waren, hebben we ook deze versierd voor de groep beneden in ruil voor een bord warm eten. Inmiddels was het al half 9 en koken maakt hongerig. Gelukkig voor ons gingen ze daar op in en dat smaakte goed (kan ik dat recept van die kroepoek krijgen?). En daarmee kwam een einde aan een enerverend avondje.
Toen ik vorige week hoorde van deze masterclass heb ik wel even getwijfeld of ik er wel op zou bieden. Ik kende Rudolph van Veen alleen als die hyperactieve kok van Life and Cooking, niet echt mijn programma. Ik wist dat hij een van de jongste meesterchefs van Nederland is en dat hij de toetjes voor een Oscar-uitreiking had gemaakt, dat klinkt goed. Maar ik weet helemaal niets van toetjes maken, het is voor het goede doel en ik wilde wel advies voor het dopen van mijn truffels in chocola! Okay, drie goede redenen om toch eens een bod te plaatsen. En daar heb ik geen spijt van gekregen. Het was een leuke avond met een leuke groep mensen die allen van koken en lekker eten en houden. Nu geniet ik nog na met de pavlova (ook lekker bij de thee) en wacht op de foto’s die zijn gemaakt. Ook serious request-tv staat aan, maar ik heb nog geen update gezien met beelden van onze masterclass. (Foto’s en links naar bewegend beeld zal ik later toevoegen aan dit verhaal.) De cake ligt inmiddels in de vriezer en ik heb besloten deze toch bij het zelfgemaakte ijs van mijn zusje met Kerst te serveren, zoals ik al improviserend op camera bedacht had. Misschien dat ik mijn zusje er nog van ga overtuigen dat ze het ijs in bakjes van chocolade moet serveren, zoals Tineke ons op de valreep nog leerde. Rudolph, Tineke, de vier andere bieders: Marije, Katja, Daan en Jenny, en alle andere aanwezigen: bedankt voor de mooie avond!
* als je gist in je deeg gebruikt noem je het rijzen, met bakpoeder heet het werken.
update: en inmiddels is het gelukt om het filmpje dat over deze masterclass op tv verscheen om te zetten in een ander formaat. Bekijk het hier.
Rudolph van Veen geeft vanavond een masterclass Kersttoetjes maken in Beverwijk. Je weet wel, dat is die (eerste) kok van Life and Cooking die iedere week een andere kleur haar had. Hij heeft een jaar of wat geleden de toetjes mogen maken voor het diner dat bij de Oscar-uitreiking aan de genodigden wordt aangeboden en nu kan je zomaar een masterclass van hem bijwonen. Nog iets meer dan vier uur kan je bieden en de tien hoogste bieders mogen de masterclass doen. Bieden en meer info lezen doe je hier.
En waarom? Radiozender 3fm haalt deze week geld op voor het Rode Kruis. Deze gebruikt dat geld om de slachtoffers van landmijnen te helpen. Je kan hiervoor geld langsbrengen bij het glazen huis op De Neude in Utrecht, je kan geld bieden op een plaatje (serious request) of je kan bieden op goodies of masterclasses. Ga naar deze site op ebay en biedt!
update: de veiling is gesloten en morgen kunnen jullie mijn verslag lezen van de masterclass!
Als je de gelegenheid krijgt om gratis producten uit te proberen is dat altijd leuk (lees hier maar). Als er dan een foutje gemaakt wordt en je krijgt per ongeluk nog een paar producten mee, dan kan je dat een wel zeer aangename verrassing noemen. Bij mijn bestelling bij Kookdis zaten nog twee Franse witte schimmelkazen die ik niet besteld had.
Bij de camembert affiné au Calvados dacht ik aan Normandië en aan peer. Dus maakte ik, met instemming van Kookdis want ik mocht de kazen van hen houden, deze salade. Een lichte keelpijn dwong mij een zachte dressing te verzinnen. Dat is gelukt! Onderstaande hoeveelheden zijn voor een volledige maaltijd voor 1 persoon of een voorgerecht voor 2.
* lekkere sla, zoals kropsla, rucola, andijvie en/of veldsla
* 2 kleine handperen of 1 grote peer
* een halve camembert de Calvados (ca. een uur voor gebruik uit de koelkast halen)
* handje walnoten
* 3 el olijfolie, 1 el witte port, 1 el honing, verse bladpeterselie, versgemalen peper en zeezout
Was de sla, scheur ze in hapklare brokken en schik ze op het bord/de borden.
Schik daarop de in stukjes gesneden geschilde peer, de kaas in stukjes en de (gehakte) noten.
Maak een dressing van de olijfolie, witte port, honing, fijngesneden verse bladpeterselie en zout en peper en giet over de salade.
Serveer met knapperig stokbrood en gezouten boerenroomboter.
(Of smokkel een beetje door over gewone boter een klein snufje zout te strooien. Ook erg lekker!)
De foto heb ik met toestemming overgenomen van Rob Hoeijmakers.
Dit wordt een verhaaltje met een aantal vragen. Help me dus waar je kan!
Een week of twee geleden kreeg ik het Côte d’or Chocoladeboek thuisgestuurd. En helemaal gelukkig werd ik toen ik in het boek een recept voor roomtruffels zag staan. Als je mij plezier wilt doen met bonbons, koop dan (goede) slagroomtruffels. Côte d’or noemt de lekkernij een chocoladesnack, maar dat mag de pret niet drukken. Een aantal jaar geleden heb ik al eens een poging gewaagd om zelf roomtruffels te maken, maar ik herinner me alleen nog dat het resultaat niet zo geslaagd was. Tijd dus voor een nieuwe poging. Hieronder het recept uit het boek en mijn ervaringen (en vragen in cursief).
* 500 gr pure chocolade (minimaal 60%), cacaopoeder
* 125 gr roomboter, 250 ml (slag)room, 100 gr fijne kristal- of basterdsuiker
* 1 vanillestokje, snufje zout
Zorg dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn.
Snijd het vanillestokje in de lengte open, doe de zaadjes, het stokje en wat zout bij de room in een pannetje.
Verwarm de slagroom tot ze bijna kookt en laat de vanille ca een kwartier op een zeer laag vuur in de room trekken (gebruik evt je vlamverdeler). Mijn TiP is om geregeld even te roeren zodat er geen vellen op de room kunnen ontstaan.
Voeg de suiker toe tot deze volledig is opgelost (hoe fijner de suiker, hoe makkelijker dat gaat, vandaar dat ik zelf voor basterdsuiker heb gekozen. Ik herinnerde me van mijn allereerste poging dat ik de suiker niet goed opgelost had).
Laat het suikerroommengsel afkoelen tot kamertemperatuur en verwijder het vanillestokje.
Klop in een kom de zachte boter los met een mixer.
Voeg geleidelijk wat het roommengsel toe en blijf kloppen tot een mooie gladde crème ontstaat.
Tip van Côte d’or: als het roommengsel te koud is, deze kort au-bainmarie (zie hieronder) verwarmen en blijven kloppen. Is ze juist te warm dan de kom in een bak ijswater zetten en blijven kloppen.
Doe de crème in een spuitzak en spuit er mooie ovale vormpjes van (of maak een lange vorm) op een bord bekleed met bakpapier. Zonder spuitzak ga je met handen en lepels te werk. Of je maakt van een stukje karton en een plastic zakje een alternatieve spuitzak.
Zet het bord in de koelkast en laat de truffels in ca 4 uur opstijven.
Nu is het tijd om de kom, je mixer en de lepel of het spuitmondje af te likken. Wordt niet misselijk!
De suikerroomcrème vond ik iets teveel naar boter smaken. Ook werd de crème niet heel erg stijf. Zodra ik de truffels weer in mijn handen nam voor de volgende stappen smolten ze zachtjes in mijn handen. Voordeel hiervan was wel dat ik de grillige vorm een beetje kon bijwerken tot de truffels er iets gladder uitzagen.
Hak de chocolade fijn. De chocolade smelt gelijkmatiger als alle stukjes ongeveer even groot zijn.
Breng in een pannetje een laagje water aan de kook, draai het vuur uit als het water kookt, zet op deze pan een andere pan (let op, de bodem van de bovenste pan mag het water in de onderste pan niet raken) en smelt hierin 375 gr van de chocola.
Als de chocolade volledig gesmolten is, voeg je de resterende 125 gr chocolade toe en roer goed door tot deze ook gesmolten is. Op deze manier zal de chocolade niet te warm worden en zal ze nog hard worden bij afkoeling. Deze methode heet temperen en heeft als voordeel dat de chocolade sneller krimpt, meer glanst en een knapperiger wordt. Heb je een goede thermometer verwarm dan alle chocolade eerst tot 45 gr en laat ze afkoelen tot 32 gr en ga dan verder met de volgende stap.
Nu is het zaak om op één of andere manier de roomtruffels in de chocolade te dopen tot ze een mooi dun laagje hebben en ze dan door de cacao te rollen. Het makkelijkste is in elk geval om lekker veel cacao in een diep bord te storten en deze evt flink met een vork door te kloppen tot alle klontjes verdwenen zijn.
Maar dan? Mijn eerste probleem was dat de chocolade al stolt in de pan, waardoor het steeds lastiger wordt om ze te verwerken. Ik heb tussentijds de chocolade heel voorzichtig weer een beetje (au bain-marie) verwarmd en gehoopt dat de chocolade ook nu nog snel en goed zou stollen. Ik had geluk, maar handig vond ik dit niet. Volgende keer laat ik de chocolade op het pannetje water staan, hopelijk gaat dat goed.
Het tweede probleem was hoe de truffels, die langzaam smelten in je hand, zo door de chocolade te rollen dat ze hun vorm blijven behouden. Ik probeerde het met een cocktailprikkertje, maar daar gleed de truffel ook geregeld van af. De truffel met je handen of twee lepels door de chocolade te rollen was ook lastig omdat èn de chocolade langzaam al hard èn de truffel zacht èn je handen dan zo vies worden dat je de truffel nauwelijks meer met goed fatsoen door de cacao kan rollen. Want dat moet dan ook direct gebeuren, in elk geval voordat de chocolade om je truffel hard wordt en de cacao hier niet meer aan blijft plakken. Weet jij raad?
Maar goed, de aanhouder wint en een deel van het resultaat zie je hiernaast op de foto. En dan is het tijd om te proeven! Als je eerder van het uitlikken van de kom al niet misselijk bent geworden kan je nu je kans grijpen. In het suikerroommengsel vond ik de boter nog overheersen, maar met de (inderdaad) knapperige chocolade en de cacao was dat niet meer merkbaar. Hmmmm…
Een laatste TiP is om dit niet te doen als je net je keuken gepoetst hebt. Reken maar dat je dan opnieuw kunt beginnen.
Nog meer tips? Zie mijn tweede poging om deze slagroomtruffels te maken!
Ik koop zelden via het internet. Het is toch veel leuker om de producten zelf in je handen te kunnen houden, te ruiken en soms zelfs te proeven. Maar er deed zich een buitenkansje voor. Aldo van Dining & Wining mocht van Kookdis, een culinaire internetwinkel, een paar foodbloggers verrassen met een tegoedbon van 35 euro. Dé gelegenheid om me eens over deze kopen-via-internet-schroom te zetten. Uiteraard is de voorwaarde dat ik van mijn belevenissen verslag doe op mijn blog, maar dat kan je nauwelijks een vervelende tegenprestatie noemen.
Ik zal me nu alleen richten op de website, de producten die ik heb besteld heb ik nog niet in huis. Via de website kan je tal van culinaire producten bestellen en deze of zelf afhalen bij een van de meewerkende versspecialisten of laten thuisbezorgen. Op dit moment is er nog geen landelijke dekking van meewerkende versspecialisten (nu vaak slagerijen, waarom eigenlijk?) en kan je alleen de houdbare producten thuis laten bezorgen. Gelukkig kan ik terecht bij een kwaliteitsslagerij in een naburig dorp.
Als je je hebt aangemeld en je voorkeur voor zelf afhalen of laten bezorgen hebt uitgesproken, past de site zich hieraan aan. Heel handig, je hoeft dus zelf niet meer na te denken of het product van je voorkeur al dan niet te bestellen is. Als je nog niet aangemeld bent, zie je alle mogelijke producten die zij kunnen leveren.
Het assortiment is aanzienlijk. Denk aan vlees, vis, groenten, fruit, kruiden, olien, azijn, sauzen, rijst en pasta’s. De nonfood-afdeling heb ik wat minder uitgebreid bekeken, maar in het assortiment zitten kookboeken en allerlei keukengerei. Alle producten staan logisch geordend, de kruiden bij de kruiden, het vlees bij het vlees, etc. Ook levert Kookdis producten van een aantal bijzondere leveranciers of koks, waarvan Jamie Oliver natuurlijk de bekendste is. Ook is het mogelijk om producten van je eigen versspecialist (als je kiest voor afhalen) te bestellen, maar niet in deze actie.
Een klein puntje van kritiek betreft de wel erg summiere beschrijving van elk van de producten. Deze mag van mij wat uitgebreider. Want wat is een product precies? Waar gebruik je het voor? Hoe kan je het eventueel bewaren? Maar hiervoor is al wel ruimte gereserveerd op de website, dus ik heb goede hoop dat dat snel ingevuld zal worden. Een leuk idee is dat je ook recepten kunt kiezen en direct in 1 klik de benodigdheden kunt bestellen. Het recept krijg er ook bij, uiteraard! Deze kan je zelfs zonder deze te bestellen lezen!
Na het rondsnuffelen werd het tijd om een bestelling te plaatsen. Ik heb gekozen voor producten waar ik normaal gesproken niet zo snel mee in aanraking kom of waarvoor ik wat meer moeite moet doen om ze te pakken te krijgen. In Lombok is nu eenmaal geen ‘Nederlandse’ slager of goede visboer. Ik heb gekozen voor gerookte ham van wild (hert en zwijn, geen flauw idee hoe deze zullen smaken), eetbare bloemen (helaas stond er niet bij welke bloemen het zijn, erg spannend dus), geroosterde eendenbouillon, essences de champignon (voor soep, stoofschotel, risotto en pasta, maar wat het precies is weet ik niet), een frans geitenkaasje met vijgen en verse vis (tonijn- en zeewolffilet). Een mooi gevarieerd pakket van smaken en versheid, kortom. Na het selecteren van een product wordt direct je boodschappenlijstje en je totaalbedrag bijgewerkt. Omdat ik juist gekozen heb voor producten die ik nog niet ken, vind ik het lastig om in te schatten of de prijs een beetje redelijk is, maar ik denk dat je bij de gemiddelde specialist vergelijkbare prijzen zal betalen.
Vrijdag kan ik de spullen ophalen dus na het weekend volgt het tweede deel van mijn verslag over kopen bij Kookdis.