Edith’s digitale keuken

We kennen het allemaal nog wel, dat liedje van Toontje Lager uit de jaren tachtig. “Zoveel te doen, ik heb nog zoveel te doen, ik moet de zon in Japan onder zien gaaaaan”. Het gevoel dat dit liedje beschrijft, bekruipt� me� af en toe in de keuken. Bijna iedere dag ben ik wel met lekker eten bereiden bezig. Niet perse in de keuken zelf, maar ook door er over te lezen� op internet of in tijdschriften, in� e-mailwisselingen of gewoon in mijn hoofd bij het doorbladeren van een kookboek. Zoveel recepten om uit te proberen, nog zo veel te leren en maar zo weinig tijd. Je moet wat te wensen overhouden, dat snap ik wel, maar dit lijstje-met-dingen-die-ik-nog-eens-in-de-keuken-wil-doen zeurt nu al een tijdje door mijn hoofd.

1. vrienden worden met mijn oven : sinds kort is de mijn kleine supersnelle elektrisch oventje vervangen door een combimagnetron. Ruimtegebrek en toch een magnetron in de keuken willen hebben, hebben de doorslag gegeven. Maar nog steeds snap ik niets van het apparaat en nog geen enkele taart (hartig of zoet) is in 1x goed de oven uit gekomen.
2. zelf bouillon trekken : al die leuke kookboeken zeuren zo dat je altijd zelfgemaakte bouillon in de vriezer moet hebben staan, dat is zoo handig. En daar hebben ze eigenlijk wel gelijk in. In het (verre) verleden heb ik wel een paar halfslachtige pogingen gedaan, maar eigenlijk vind ik dit een basisvaardigheid die ik gewoon goed onder de knie zou moeten hebben.
3. vaker soep maken : zie ook 2. Soep vind ik heerlijk, maar ik maak het nooit. Vaker doen dus!
4. gevulde pasta maken : � gewoon pasta maken doe ik wel vaker (maar als ik dan zo’n tv-kok van die mooie, dunne,� lange lappen pastadeeg zie maken, word ik wel jaloers. Mijn� vaardigheden in deze kunnen duidelijk nog wel verbeterd worden!), maar op een of andere manier ben ik nooit toegekomen aan ravioli en dergelijke. Okay, eerlijk toegegeven: 1x heb ik het geprobeerd, maar de ravioli gevuld met gekruide pompoen van JO smaakte me echt niet.� Tijd voor revanche dus!
5. ijs maken : de ijsbak staat nu onnodig ruimte in te nemen in de diepvries. Eigenlijk kan dit uitgebreid worden naar toetjes maken in het algemeen. In een restaurant kijk ik in het menu altijd als eerste naar de vegetarische gerechten, dan naar de toetjes en dan pas naar de rest van de kaart. Thuis eet ik bijna nooit iets toe.
6. vaker bakken : er zijn zoveel lekkere taarten en cakes die ik nog wil maken. Te beginnen met een drietal recepten voor pruimentaarten die ik wil uitproberen. Maar dan moeten jullie� allemaal duimen dat volgend week vrijdag nog genoeg pruimen aan de boom van Marjo en Gert voor mij hangen.
7. rond Sinterklaas� maken : roomborstplaat, kruidnoten, pepernoten (schijnen erg moeilijk zelf te maken te zijn), gevuld speculaas met eigengemaakt amandelspijs en natuurlijk boterletters
8. uit ieder kookboek dat ik heb minimaal 1 recept uitproberen : ik heb ze toch niet voor niets?
9. vaker Oosters eten : ik weet amper iets van de keukens van het Verre Oosten.
10. halloumi grillen : deze kaas uit het Midden-Oosten kan je heel goed op de bbq leggen, maar ik heb dat nog nooit gedaan. Terwijl de kaas hier in de buurt toch goed verkrijgbaar is.

En zo zijn er nog heel wat kleine dingetjes die ik eens wil uitproberen. Heb jij ook zo’n lijstje? Dan ben ik erg benieuwd wat daar op staat. Breng me gerust op nieuwe ideeën. Lijstjes zijn� er toch om af te strepen èn om aan te vullen?

geschreven op 31 August 2006 : 17:42 uur | categorie = w.v.t.t.k. | er zijn 4 reacties | print dit recept

Joop zei gister dat we zelf hamburgers moesten maken. Zijn 2e en 3e ‘kookschrift van een kookgek’ lagen bij de V&D in de koopjeshoek en kon ik niet laten liggen (voor maar E1,50 per stuk). Even openslaan op een willekeurige pagina, et voila, dat wordt het avondeten in huize eediete.

Joop vult zijn hamburgers met van alles en nog wat, heel leuk, maar dat kunnen we zelf natuurlijk ook. Deze variant noemen we lombokburgers, niet naar de pepers, maar naar de leukste multiculti-wijk van Utrecht.

Per burger heb je nodig: 100 gr lams- en rundergehakt, paneermeel, 1 zongedroogd tomaatje, stukje feta, kruiden en specerijen zoals paprikapoeder, ketoembar, komijn, kaneel en oregano, peper en zout. Maak je meer burgers meng dan nog een ei door het gehakt. Alle ingrediënten mengen tot een platte burger en op de grillplaat ermee. Lekker op een broodje met mayo, sla, tomaat, extra feta en drupje olijfolie. Ook een gegrillde paprika (zelfgegrilld of uit een pot, maar dan wel van Mirza!) is hier erg lekker bij.

geschreven op 27 August 2006 : 13:22 uur | categorie = recept ~ groenten/vlees/vis | REAGEER! | print dit recept

Als er een keer niet wordt gekookt in huize eediete, dan haal ik het liefste roti kip-kerrie. Maar nu heb ik in de diepvries van een super in de buurt roti ontdekt, dus dat betekent dat ik zelf aan de slag kon.

Aloe Anda in massala (aardappel-ei in massala) :� 4 aardappels,� 2 eieren, uitje, knoflook, 1/2 bouillonblokje, kopje (kokend) water,� 2 tomaten, peper en zout.�
Eieren hard koken, laten schrikken, afkoelen en pellen. In koekenpan olie verhitten en de� eieren� rondom bruin bakken tot ze een mooi bruin (en bobbelig) korstje krijgen. Blijf in de gaten houden en regelmatig omdraaien. Haal dan de eieren uit de pan en hou ze apart. Aardappels schillen en in partjes snijden. In een kookpan de overgebleven olie gieten en hierin de fijngesneden ui en knoflook� glazig bakken, massala erdoor roeren en voeg aardappels en eieren toe. Even omscheppen en dan afblussen met twee glazen� water. Bouillonblokje erbij en zachtjes aan de kook brengen. Na ca. 10 min partjes tomaten toevoegen en mee laten pruttelen tot de aardappels gaar zijn. Regelmatig controleren of er nog wat water bij moet. Evt op smaak brengen met peper (zout zal niet nodig zijn met die bouillon).

Voor de massalakip:� 2 kipfilets, mespuntje massala, teen knoflook, mespuntje� Madame Jeanette (of een gewoon pepertje), kopje (kokend) water, peper en zout.
Kip (evt in grove stukken gesneden) insmeren met massala, fijngehakte knoflook en peper. De kip in een flinke scheut olie rondom bruin bakken, kopje (gekookt) water erbij en de kip met deksel op de pan op laag vuur gaar laten sudderen. Regelmatig controleren of er nog wat water bij moet. Op smaak brengen met peper en zout.

En om het helemaal af te maken, maken we er ook� kouseband bij: 1 bos kouseband, uitje, knoflook, 1/2 bouilonblokje, (kokend) water.
Puntjes van kouseband snijden en wassen. In� wok olie verhitten, fijngesneden ui en knoflook erbij en even bakken. Dan de� in stukken gesneden kousenband even mee bakken. Afblussen met water en op smaak brengen met het bouillonblokje.

De aardappel en kip zijn in ca. 20 minuten gaar en de kouseband binnen een kwartiertje.� En bij� deze gerechten� maakt een minuutje meer of minder niet uit. Ik heb de kip in stukken gesneden en nog een minuutje bij de aardappel gedaan. Dan iedere roti een minuutje in de magnetron. De kip, aardappel-ei en kouseband� op een bord met een randje scheppen� en de� roti erbij serveren. Het is de bedoeling dat je dit gerecht met je handen eet met de roti als gereedschap. Scheur een stukje roti af en schep hiermee wat kip, aardappel en/of kouseband op. Belangrijk is dus dat het aardappel-ei gerecht niet helemaal drooggekookt is, zodat er wat te soppen valt!

Met dank aan Pierre Wind (eetbaar Surinaams kookboek) en de Surinaamse recepten van Es.

geschreven op 25 August 2006 : 20:59 uur | categorie = recept ~ aardappel | er zijn 5 reacties | print dit recept

Regelmatig wordt door culi’s een lans gebroken voor producten die uit het collectieve geheugen verdwenen lijken te zijn. De afgelopen weken is er op diverse foodblogs een pleidooi gehouden voor tomaten, frambozen en ik weet niet wat meer. Maar ook het Punselie’s stroopkoekje is zo’n product dat aandacht� verdient. Tot de jaren negentig waren deze stroopkoekjes uit Gouda alom verkrijgbaar. De eerste Golfoorlog en de wens van grote supermarkten om de stroopkoeken alleen als huismerk te verkopen brachten het bedrijf bijna aan de ondergang. Bij deze doe ik een oproep aan alle culi’s in Nederland om dit unieke familiebedrijf te helpen voortbestaan.

In de zeventiende eeuw kwam de Punselie-familie vanuit Zwitserland naar Nederland. In 1872 richtte deze bakkersfamilie de huidige bakkerij in Gouda op. In iedere generatie werden vooruitstrevende ideeën geboren die het bedrijf in binnen- en buitenland hielpen groeien. In 1944 werd het besluit genomen om zich alleen op koekjes te richten, in 1945 ontstond het stroopkoekje en toen ook kruideniers de Punselie stroopkoeken wilden verkopen werd besloten het bedrijf nog verder te specialiseren. Het bedrijf groeide en zette de stroopkoekjes af in het buitenland, mede doordat het koekje gratis bij thee en koffie in het vliegtuig werd verstrekt. De Golfoorlog, het overlijden van één van de directeuren en de wens van supermarkten om stroopkoekjes alleen onder eigen naam te verkopen deden het bedrijf bijna de das om.

In 2003 bedacht daarom de huidige directeur, Ronald Punselie, een unieke actie: het verkopen van aandelen aan klanten. Hierdoor zou het familiebedrijf meer geld krijgen om de zaak en het assortiment uit te breiden en om de concurrentie met de huismerken aan te gaan. Het succes van de eerste ronde aandelenuitgifte heeft er inmiddels voor gezorgd dat Punselie weer bij de grotere supermarkten verkrijgbaar is. Nieuwsgierig geworden naar het koekje? Kijk op de site van Punselie voor verkooppunten bij jou in de buurt. Heeft je supermarkt nog geen Punselie in de schappen, blijf dan net zo lang bij de bedrijfsleider zeuren tot ie overstag gaat en dit unieke koekje in het assortiment opneemt! Hoewel ik het koekje al langer van naam kende, heb ik het vorige week pas voor het eerst in een super gevonden. Direct drie dozen gekocht om de manager op deze manier te overtuigen dat Punselie in het schap moet blijven.

Naast het kopen van het koekje kan je ook meehelpen door één of meer obligatiecouponnen te kopen. Deze kosten E25,- per stuk en worden na verloop van tijd weer terugbetaald. Loting bepaald wanneer dat gebeurt. Meestal ontvang je dan meer dan je in hebt gelegd. Dus èn een financieel voordeeltje èn je wordt een klein beetje eigenaar van een unieke bakkerij èn je helpt Punselie op weg om weer onder eigen naam verkocht te kunnen worden. Nu ben ik geen economisch wonder, maar mij lijkt het een goede deal. Zie de site van Punselie voor meer info.

Oja, en het koekje smaakt precies zoals ze zeggen: twee� stevige maar toch brosse koekjes aan elkaar geplakt door een heerlijke lichtzoete caramelvulling.

geschreven op 25 August 2006 : 12:34 uur | categorie = w.v.t.t.k. | er zijn 4 reacties | print dit recept

Om te laten zien dat ik en de aardappel echt vriendjes zijn geworden, weer een aardappelreceptje. Voor twee personen ca 650 gram iets kruimige aardappels met de zongedroogde tomaten (’droge’, dus niet op olie) gaar koken, even laten afstomen en fijnprakken met de� in stukjes gesneden tomaatjes en de overige ingrediënten. Deze zijn een lekkere olijfolie, verse kruiden zoals tijm, platte peterselie, oregano en bieslook en versgemalen peper en zeezout.

Erg lekker om koud als salade te eten, maar lauwwarm bij de hoofdmaaltijd ook erg lekker. Bijvoorbeeld zo: je bord bedekken met een flinke hoeveelheid rucola (of andere stevige sla), hierop� de geprakte aardappel, tomaatjes uit de oven� en erbij een tonijnsteak.

geschreven op 24 August 2006 : 12:58 uur | categorie = recept ~ aardappel, recept ~ buffet/hapjes/tapas/bbq/etc | REAGEER! | print dit recept

Van Petra kreeg ik de tip om eens bij Broodnodig� in Utrecht te gaan lunchen. Leuk idee voor een� zaterdagse brunch: eerst lekker uitslapen en dan� de stad in voor het ontbijt. Ondanks een kleine speurtocht op internet (broodnodig heeft geen eigen website!� ‘t blijft verbazingwekkend) was het niet eenvoudig te vinden. De Mariaplaats blijkt ook om de hoek door te gaan, daar bij die parkeerplaats.

Broodnodig is een klein zaakje met enkele tafeltjes en stoeltjes buiten. De� aankleding is hip maar rustig en� binnen staan nog� zeker 9 tafeltjes. Bij binnenkomst loop je direct tegen de bar annex keuken aan, die vol staat met allerlei taarten en gebak. Heerlijke geuren komen daar vanaf! Echter, deze zaterdag kwam er ook wat gesnauw vandaan. De bediening bleek aardig overspannen en daarmee zeg ik geen woord te veel. Het wachten was op de nieuwe Ralph Inbar die met een stralende lach zou komen aanlopen en zeggen dat het allemaal niet echt� was. Maar die kwam niet. Een kleine impressie van ons bezoek.

Ondanks dat het zaakje zo klein is, werd ons bezoek niet snel opgemerkt. Dat is jammer, maar dat valt goed te maken. De bediening leverde intussen, zoals gezegd, genoeg vermaak. Over een bestelling van een klant, die tegen de kaart in notenbrood met tonijnsalade bliefde, werd luid door de zaak geroepen dat dit van “bad taste!” getuigt. Kort daarna werd één van de jongens in de bediening op en in niet mis te verstane toon en woorden verzocht toch iets duidelijker te schrijven. Onze� buren kregen hun twee smoothies van� de zoon des huizes (een jaartje of 10 oud?) met de mededeling dat hij niet wist wie welke had besteld, waarna hij zich omdraaide en wegliep, de buren in verbijstering achterlatend. Diezelfde� buren hadden een� broodje met gekookt ei besteld. Deze was (om half 1 ’s middags) al op. Dat kan gebeuren en� als alternatief werd een gebakken eitje geboden. Nadat de serveerster dat aan de bar/keuken had doorgegeven, werd nog even door de zaak geroepen dat een gebakken eitje erg lekker zou smaken met de kaviaar. Dat had de serveerster aan het tafeltje ook al gezegd. Bij het afrekenen mochten we zelf onze bestelling opsommen, het aanwijzen van het tafeltje voldeed niet.

Als het eten ergens� van niet zulk goede kwaliteit is, maakt� de sfeer vaak� veel goed. Andersom is dat� toch een stuk lastiger. Hoe kan je nu genieten van je broodje als je last hebt van� kromme tenen en plaatsvervangende schaamte? Want dat moet wel gezegd worden, het eten was top!� De ciabatta met chorizo, fetacrème en tapenade wat iets uit balans met een te dunne plak chorizo. Maar het notenbrood met geitenkaas, vossenbessen en geroosterde pompoenpitten was uitmuntend. Ook de� booster van� versgeperste sinasappelsap, meloen en munt was om over op te scheppen en de� cortado was sterk zoals ie hoort en werd netjes geserveerd met een glaasje water.

Gelukkig kan je ook afhalen.

Broodnodig, Mariaplaats 29, Utrecht, 030 2211531

geschreven op 21 August 2006 : 16:52 uur | categorie = recensies | er zijn 8 reacties | print dit recept

Na vandaag krijg je geen zomerzegels meer bij AH en kan je alleen volle kaarten inleveren in ruil voor 5 euro aan boodschappen. Wat je overhebt aan zegels� kan je doneren aan de Amsterdamse voedselbank en wel door de zegels naar dit adres te sturen. Dus even een postzegel plakken, regenpak aan of stevige paraplu mee en hup naar die brievenbus!

update: Inmiddels zijn er� 99 142 volle spaarkaarten overgedragen aan de voedselbank in Amsterdam en de zomerzegels� stromen nog binnen. Dat is een pak rijst in ieder voedselpakket! Wat een klein initiatief toch al niet kan opleveren. Nu Super de Boer zegels gaat uitgeven voor een pakket met boodschappen, wordt de actie doorgezet ten behoeve van de voedselbank Rotterdam.

geschreven op 20 August 2006 : 17:18 uur | categorie = w.v.t.t.k. | REAGEER! | print dit recept