Edith’s digitale keuken

Het was natuurlijk wel een beetje eigenbelang, dit thema voor de vakantieboodschappen. In het buitenland duik ik graag een supermarkt in, maar zonder voorbereiding vergeet je dan soms de leukste dingen om mee te nemen. Dat hoeft vanaf nu niet meer. Want met dit overzicht weet ik, en ook jij, voortaan wat ik uit de verschillende landen mee ‘moet’ nemen.

Het meest populaire vakantieland bleek toch wel Frankrijk. Rinsma en De Vries kochten er stinkkaas (hun eigen woorden), en tal van andere fijne vulling voor de voorraadkast. Denk aan olijfolie, mosterd, koekjes, gezouten boter, jam, soep en drank. Bekijk hier hun lange lijst maar. Ook onze wijnkenner Mariella was in Frankrijk, en nam niet alleen wijn mee terug naar huis. Kaas, olijfolie, en die bijzondere kastanjejam, en water met een smaakje kwamen ook mee terug. In haar andere blog, de Herberg en de Ketel, werd er door de kok een heerlijk taartje met de kastanjejam gemaakt. Ook Tonia ging naar Frankrijk wist dat ze voor goede bouillons en fumets (visbouillons) naar dit land moest afreizen en verwend ons met een recept voor vissoep.

Ook Lizet Kruyff en Anzj bleven dicht bij huis en togen naar Duitsland. Lizet bracht het raadselachtige Toverpoeder mee, waarmee je heel makkelijk ijs kunt maken, zonder ijsmachine wel te verstaan. Kritisch, maakte ze er aardbeienijs mee. Ook Anzj wipte op een mooie dag even de grens over, en scoorde een perenazijn. En maakte er een komkommersalade mee, met de witte komkommers die ze weer terug in Nederland kocht. Iets verder naar het Oosten zocht Gabriella inspiratie in haar geboorteland Hongarije. Met echte gele Hongaarse paprika’s en het hete pepercreme erös pista (gewoon in Nederland te koop) maakte zij Letscho.

Niet van huis ging Leen van Culinaire Allegaartjes. Maar zocht na een Pools huwelijk inspiratie in een Pools winkeltje. En bijzondere kruidenmengsels werden er gevonden. Met gehakt, tomaten, ui, wortel en courgette werd daar
een smakelijke tomatensaus van gemaakt. Ook Femke van Excellent Eten ging niet weg. Alhoewel, ze verhuisde. En liet haar ouders uit Italie onder andere Scamorza, een Italiaanse kaas, meebrengen. Daar maakte zij als dank deze calcioni van.

Maar er waren ook een paar foodbloggers die Europa verlieten en verder weg hun culinaire inspiratie zochten. Zo trok Paul vanuit Kralingen naar Amerika en vond daar chili’s. Heel veel chili’s. En de belofte om snel met hete Mexicaanse gerechten te komen.
Ook Marion trok ver weg, naar Japan, en maakte met de Matcha, groene theepoeder, zelf dit spannende groene thee-ijs.

En tenslotte waren er drie dames die een blogje wijdden aan culisouveniers van eerdere vakanties. Yvon aka Matisse haalde herinneringen op aan Portugal (piri piri en sardientjespate), Frankrijk (wijn en mosterd) en Andalusie (kruiden, worstjes, PX). De honing die ze ook uit het zuiden van Spanje meenam verwerkte ze in dit recept voor Aubergines met honing. Ook Winny haalde herinneringen op aan eerdere vakantie, en vertelt dat ze het liefst keukengerei mee terugneemt. Zoals de Frappéblender om koude koffie of vinaigrettes mee te kunnen maken. Met het recept hoe ze in Griekenland het liefste koude koffie maken. En als je blog Mam, wat eten we vandaag? mag het geen verwondering heten dat een van haar kinderen een rol speelt in dit verhaal. Ook Liesje logde uitgebreid over haar favoriete bezigheid in het buitenland; het bezoeken van supermarkten. En vertelt graag over haar culinaire ervaringen in verschillende landen die ze bezocht. Tijdens haar reis door Argentinie leerde ze hoe rundvlees kan smaken, en koopt sindsdien alleen maar biologisch rundvlees. Uit Zuid-Afrika kwam een heuse mini-potjie mee terug, terwijl haar keukenkastje verblijd werd met Mac & Cheese uit de VS. Ook Australie en Nieuw-Zeeland verrijkten haar culinair en leverden zelfs het voornemen om ook Nederland aan de cider te krijgen op.

En Ellen en Paul van het Ministerie van Eten en Drinken nemen van vakantie het liefste keukengerei mee. En proberen dat dan serieus nog uit. Zoals deze kip-opsteker, of hoe het ook mag heten, een prachtige koperen jampan en vooruit, ook wat te drinken terwijl je op de kip of de jam staat te wachten: Annis, maar dan wel met een mooi karafje en glazen erbij. Of ging het ze daar dan toch vooral om?

En ik? Ik bleef thuis. En hoopte maar op fijne culinaire tips voor Portugal, waar ik over niet al te lange tijd mijn vakantie zal doorbrengen. Tips daarvoor mogen hieronder!

geschreven op 31 August 2010 : 18:54 uur | categorie = w.v.t.t.k. | er zijn 16 reacties | print dit recept

En ineens ontdekte ik dat Arden, je kent haar vast wel, niet alleen heel veel broden voor zichzelf bakt, maar ook een cursus brood bakken geeft. Met nog twee enthousiastelingen sprak ik met haar een datum af om nu voor eens en altijd die broodbakhobbel te nemen. Ik dan, beide heren zijn iets fanatieker in het bakken dan brood dan ik. Meneer Eediete bakte al brood toen hij nog student was, en ook voor J. is de broodbakmachine geen onbekende.
Na wat uitleg over haar fantasistische kneedmachine van het merk Bear - en als je het apparaat ziet, snap je direct de naam - en de heuse broodbakoven, gingen we aan de slag. Met de hand of in de machine konden we het deeg kneden voor een hazelnotenbrood of een lijnzaadbrood. Ik koos voor respectievelijk het eerste en het laatste. Na een goed kwartier, en vermoeide handen en armen, vond Arden het deeg goed genoeg voor de eerste rijs. En terwijl dat plaatsvond in een ingevette en afgedekte kom, genoten wij van eerder door Arden gebakken brood, een pastasalade en een groentenfrittata.
Daarna werden we weer aan het werk gezet, want het deeg was prachtig gerezen en verdubbeld. Tijd om dat ongedaan te maken en de lucht weer uit het brood te slaan. Toen werd het zaak het deeg zo te vormen dat het onder spanning zou komen te staan voor een mooie krokante korst, en mocht het weer rijzen. Nu in de speciale rijsbakken (links op de foto).

En opnieuw werden we aan het kneden gezet, nu voor twee soorten wit brood. Nu koos ik de gemakkelijke weg en zette de machine in. Heerlijk om dan intussen even met de overbuurvrouw, die inmiddels genoot van brood dat over was van onze maaltijd, te kletsen. Arden liet zien hoe je verschillende vormen kleine broodjes kunt maken door een strengetje te vormen en dat in allerlei rare kronkels te buigen. Waarop wij ons het zweet op het voorhoofd werkten om de broodjes mooie vormen te geven. Heel artisan zagen ze er allemaal anders uit.
Gelukkig was het daarna genieten van het prachtige brood dat uit de oven kwam. Ook de witte broodjes werden gebakken en onderling verdeeld. Zodat we met onze armen vol heerlijk geurend brood en een hoofd vol informatie, weer naar huis gingen.

Zin gekregen? Kijk dan hier naar het aanbod van de workshops van Arden.

geschreven op 25 August 2010 : 20:12 uur | categorie = w.v.t.t.k., recept ~ brood/gebak/snoep | er zijn 2 reacties | print dit recept

Is het een must in het toch al behoorlijk volle culibladenland of kan ik ‘m in de schappen laten staan?

geschreven op 7 August 2010 : 14:53 uur | categorie = w.v.t.t.k. | er zijn 4 reacties | print dit recept

Vorig weekend werd ik door Meneer Eediete voor mijn verjaardag ontvoerd naar Parijs. De Tour de France kwam er op zondag tot het einde, en verder stond alles open. We aten op goed geluk, want zonder enige gids of kaart, aardig bij Villa Spicy. Vooral de saus bij de (helaas verkeerd aangesneden) eend was heerlijk. En halverwege op de fiets naar de Sacre Coeur kon ik niet meer verder, precies voor Terra Corsa, waar we heerlijk lunchten met een stuk quiche en een bord met verschillende kazen en vleeswaar. Uiteraard moest de foodafdeling van La Fayette worden verkend. En de Rue Mouffetard liepen we op en neer, en aten er bij een (niet aan te raden) Libanees.

De enige vakantieboodschappen die ik mee terug nam was een zakje venkelzaad, dat ik in mijn beste Frans op een gewone markt buiten het centrum, waar we per ongeluk terechtgekomen waren, kocht.

geschreven op 5 August 2010 : 16:53 uur | categorie = w.v.t.t.k. | REAGEER! | print dit recept

Maar wat zal ik ermee doen? Het blad is in elk geval geschikt voor in de soep, las ik hier, al is het wat weinig.

De tips op twitter zijn tot nu toe:
van @aalbeek: Koolrabi in blokjes smoren + kaassausje
van @judyalkema: @eediete wat is dat? een paarse koolrabi? rauw al geprobeerd? met citroensap, olijfolie peper zout? frieten?
en daarop zei @aalbeek weer: @judyalkema #koolrabi Oh ja, friet ervan is ook heerlijk zoet.
van @rozemarijn_eet: zie hieronder bij de reacties

geschreven op 4 August 2010 : 20:36 uur | categorie = w.v.t.t.k. | er zijn 2 reacties | print dit recept

Voor het vlees had ik geen inspiratie dus besloot ik met de vriendin die op bezoek was om allerlei halfwarme groentegerechtjes te maken. Opperdoezer Ronde had ik nog in de kast, bij de biologische boer De Genneper Hoeve lagen prachtige bietjes en een mooi gedroogd worstje van eigen erf, de Komatsuna en een courgette konden worden geoogst en op de voorlaastste dag van het bestaan van Saksatoon Deli had ik een stukje van mijn favoriete Morbier en een blauwschimmel meegenomen. En natuurlijk lag de koelkast nog vol met allerlei handige ingredienten om de gerechtjes af te maken.
En zo smulden we in de tuin van:

gekookte Opperdoezer met wat extra boter en zout
een geroosterde bietensalade in balsamicodressing deels met de blauwschimmel deels met ongepasteuriseerde zachte geitenkaas
een gegrilde courgettesalade met ricotta en kruiden
met uitje en knofloof gestoofde komatsuna (mosterdspinazie)
het Genneper worstje, een handjevol olijven en wat stukjes kaas die over waren

Op de foto zie je dat ik twee dagen later genoot van een salade van de Opperdoezer aardappels met veel kruiden uit eigen tuin, een restje bietensalade met nog wat blauwschimmelkaas, een stukje Morbier, een stukje oude Genneperboerenkaas en het Genneper-droge worstje.

geschreven op 1 August 2010 : 18:45 uur | categorie = w.v.t.t.k., etentjes thuis | er is 1 reactie | print dit recept

Ik zal een bekentenis doen: als ik ingredienten op vakantie koop, kan het vaak wel even duren voor ik er thuis ook daadwerkelijk mee ga koken. Over de reden ervan ga ik niet filosoferen. Maar dat het echt waar is, bewijst dit voorbeeld wel. Pas een week of twee geleden heb ik een potje jam opengemaakt dat ik toen in Australie kocht. Het is een potje jam van het merk Outback Spirit en gemaakt van Sunset Lime, een soort besje dat de Aboriginals aten en nog eten. Het smaakt naar limoen, vandaar de naam. En het is inderdaad, met extra appel, gember en specerijen, een heerlijk frisse jam.
Het bracht we op het idee om dit het food(b)logevent het thema De vakantieboodschappen mee te geven. Dit is immers de tijd dat we net zijn geweest of een vakantie snel in het vooruitschiet hebben. Wat staat er op je lijstje om mee terug te nemen van je vakantiebestemming? Of wat heb je er (pas of wat langer geleden) van meegenomen? Kan je er meer over vertellen? Hoe gebruik je het? En was het goed genoeg om je weer terug te brengen op je vakantiebestemming? En moeten wij het ook meenemen als we in dat land of die regio zijn, of kunnen we het maar beter laten staan? Wat mij betreft telt keukengerei ook!

Meedoen? Laat hieronder weten wat jij geblogt hebt over je vakantieboodschappen, of stuur een email naar eediete<>gmail.com als je geen blog hebt. Eind augustus worden alle inzendingen op een rijtje gezet en hebben we hopelijk een mooi overzichtje om onze volgende vakanties en reizen op af te stemmen.

Update: Op Twitter kwam al het verzoek om daar ook mee te kunnen doen. Dat wordt via #vakantieboodschappen dus!

geschreven op 1 August 2010 : 11:09 uur | categorie = w.v.t.t.k. | er zijn 31 reacties | print dit recept