Edith’s digitale keuken

Een van de eerste keren dat ik onze nieuwe buurman sprak, wees hij op een een deel van onze tuin en vertelde dat daar zevenblad groeide. Het was hardnekkig onkruid, tuindersverdriet, dat we met wortel en al moesten uitroeien, omdat het anders telkens terug zou komen. Daar hadden we toen echt geen tijd voor, dus lieten we het spul rustig groeien. Dat varkentje zouden we later dan wel wassen.

Maar dat gebeurde toch wat sneller dan gepland. Want ik las, en ik denk hier , dat je zevenblad ook kunt eten! Nog even op twitter en Google gecheckt of wij echt zevenblad in de tuin hadden staan, want de naam die de buurman had genoemd was ik natuurlijk alweer vergeten. En ja, we hebben zevenblad. Volop! Ik ben denk ik de eerste tuinierster ooit die om zevenblad is gaan juichen.
De eerste bunch nam ik mee naar het eerste Twitter-improvisatiediner. Daar werd het in een salade met kalfsniertjes verwerkt. Maar omdat ik al lang geen spinaziequiche had gegeten, moest een zevenbladquiche toch echt het eerste gerecht worden wat ik ermee in mijn eigen keuken zou bereiden. Rauw in de salade bleven de blaadjes wat stug, dus ik plukte de jongste en zachtste blaadjes die ik kon vinden. Voor het recept baseerde ik me op wat ik wist van het maken van een spinaziequiche.

Zevenbladquiche

* deeg voor quiche *
* 2x een vergiet vol zevenblad
* uitje
* ca 100 ml room
* 2 eieren
* olijfolie
* peper en zout

Verwarm de oven voor op 200 graden.
Pluk de blaadjes van de zevenblad en zet ze met een flinke schep zout onder water. Door het zout zullen eventueel meegeplukte insecten gedood worden. Laat de zevenblad uitlekken in een vergiet.
Bestuif een quichevorm met bloem en leg het deeg erin. Doe bakpapier en een steunvulling op het deeg en bak het deeg in 10 tot 15 minuten voor in de hete oven.
Snipper het uitje en stoof deze in een ruime pan in wat olijfolie glazig. Voeg de zevenblad toe en kijk toe hoe snel het slinkt. Voeg de room toe en laat een minuut of 10 smoren.
Rasp de kaas, klop de eieren los met peper en zout en meng de kaas en eieren. Meng dit mengsel door het gestoofde zevenblad.
Vul hiermee de quiche en laat de zevenbladquiche in nog eens 20 minuten verder garen in de oven.

Ik maakte het deeg zoals Carola Verschoor de Berkhout het in het nog niet verschenen kookboek Argentinisima voor quiches maakt. Ik deed het redactiewerk voor het boek dat in het najaar in de winkels ligt, en had dus om die reden voorinzage in haar manier van deeg maken. En dat is een manier die ik zeker vaker ga gebruiken, want het had bijzonder veel smaak. Sorry voor dit geheimzinnige gedoe, in het najaar vertel ik je er alles over.

geschreven op 19 June 2010 : 10:28 uur | categorie = recept ~ oven, moestuin | er zijn 2 reacties | print dit recept

Als voorproefje bekeek ik met Meneer Eediete de menukaart van het restaurant waar we binnenkort gaan eten. Daarop stond een gerecht waarin eend met rode kool werd gecombineerd. En gelijk wisten we wat we die avond zouden gaan eten (en dus maar niet in dat restaurant).
Want de rode kool, bereid naar het recept uit Pascal Jalhay proeft, lag nog in de vriezer. En ook lag er nog een eendenborst in de vriezer. In de groentenla lagen nog een paar kruimige aardappels en paarse truffelaardappels. - Maar mag ik even mijn verwondering over deze laatsten uitspreken? Want wat blijven die laatsten lang goed zeg! Waar andere aardappels al drie keer weggelopen zijn, hebben deze nog een mooi glad schilletje en nog niets aan stevigheid ingeboed. -  De paarse aardappelpuree maakte ik van 200 gram truffelaardappel en 300 gram kruimige aardappels volgens dit recept. Al schilde ik dit keer de aardappelen wel, vanwege de uitlopers op de witte aardappelen. En hier lees je na hoe je eendenborst het beste kunt bakken.

Met recht een Purple Meal. En lekker! De truffelaardappels boden een mooi, smakelijk, beetje ‘notig’ tegenwicht aan de kruidige rode kool.

Serveeridee: gebruik een grote ring en vul deze voor de helft met de lichtpaarse puree en de andere helft met de rode kool. Maar niet boven elkaar zoals gebruikelijk is, maar a la vlaflip naast elkaar.

geschreven op 7 February 2010 : 14:14 uur | categorie = recept ~ oven | REAGEER! | print dit recept

De hele week hebben Meneer Eediete en ik er al zin in, maar vandaag stond het toch echt op tafel: moussaka. Ik kan me niet herinneren wanneer ik dit voor het laatst maakte, maar het zal zeker jaren geleden zijn. Ik herinner me nog wel dat ik er met de Eetschrijver over heen en weer discusssieerde onder zijn versie van het recept. Hij vond een recept van mijn hand in de krochten van het internet waar ik mijn eerste culinaire afdrukken achterliet* en vond dat ik te weinig oregano gebruikte. Dat was omdat ik toen een sterk geurende en smakende oregano uit Griekenland had gebruikt, waarvan je er niet zo veel van nodig hebt. Vandaag verdubbelde ik de hoeveelheid dan ook maar wel. En ik handhaafde de aardappel ik het kader van reistverwerking.

Moussaka

* 300 gr gemengd lams- en rundergehakt
* 2 kleine aubergines, 1 ui, 1 teen knoflook, 500 gr aardappel
* 2 el tomatenpuree, half blikje gepelde tomaten, scheut witte wijn, veel olijfolie
* bechamelsaus, 50 gr geraspte oude kaas
* 1 tl kaneelpoeder, 1/2 tl gemalen kruidnagel, 2 el oregano, peper en zout

Verwarm een scheut olijfolie in bak hierin de gesnipperde ui tot ze glazig ziet. Voeg ook even de gehakte knoflook toe.
Bak het gehakt met de kaneel en gemalen kruidnagel hierin mee tot het gehakt rul is.
Voeg de tomatenpuree toe en laat even meebakken.
Blus af met een flinke scheut witte wijn en als deze bijna ingekookt is, voeg je de tomaten en oregano toe en laat lekker een tijdje sudderen. 

Maak nu de bechamelsaus en laat deze ca 20 minuten zachtjes pruttelen zodat de saus niet zo bloemig zal smaken. Blijf regelmatig roeren om velvorming tegen te gaan.

Snijd intussen de aubergines in de lengte in plakken en bak ze in olijfolie in een koekenpan tot ze bijna gaar zijn. Of grill ze. Ze hoeven nog niet door en door gaar te worden, dat worden ze in de oven wel. Blijf flink olijfolie gebruiken als je bakt, de aubergines slorpen dit op waar je bij staat. Maar onthoud, ze worden er alleen maar lekkerder van!

Schil de aardappelen, snijd ze in heel dunne plakjes en kook ze in een paar minuten een beetje gaar.

Vet een ovenschaal in en leg daarin een dun laagje van de saus. Hoe je de moussaka verder opbouwt, dat maakt mij niet uit. Volg je Culinaria Griekenland, dan stapel je eerst alle aardappel op elkaar, dan volgt een laagje saus, waarna alle aubergines een laag volgen. Daarop volgt de laatste tomaten-gehaktsaus en daarboven de bechamel en geraspte kaas.
Ik deed het vandaag zo: saus, aardappel, aubergine, saus, aardappel, aubergine, saus, bechamelsaus, kaas.

* Al in 1999 zette ik mijn favoriete recepten op internet. Dat begon op Smulweb, maar niet snel daarna prutste ik een site in html in elkaar. Dat was nog in de tijd dat er met de telefoon ingebeld moest worden, wie herinnert zich dat nog? Op een gegeven moment kon ik er niet meer inbellen en de site bleef doelloos achter. Ik begon dit domein en zette daar alle recepten die ook op het gratis stukje van tmfweb stonden. Inmiddels is dat domein echt verleden tijd, ontdekte ik zojuist.

update: ook Meneer Eediete herinnerde zich niet meer wanneer we voor het laatst moussaka aten. Wel dat we toen al concludeerden dat de toevoeging van de aardappel het gerecht flauw(er) doet smaken.

geschreven op 24 September 2009 : 18:50 uur | categorie = recept ~ oven | er zijn 5 reacties | print dit recept

De bijeenkomst die werd gepresenteerd rondom de presentatie van De dikke en de dunne Vegetarier en de bijbehorende nieuwe webcommunity, heeft indruk op me gemaakt. Met name om weer eens de cijfers te zien van de aanslag die het eten van vlees heeft op het milieu, en natuurlijk de ‘leef’omstandigheden van de dieren zelf.
Ik dook eens in de boeken voor inspiratie voor lekkere vegetarische gerechten en werd door Tessa Kiros in Twaalf op het idee gebracht om weer eens Melanzane alla parmigiana, aubergines met parmezaan, te maken. Maar mijn kaasboer had de benodigde mozzarella niet meer en suggereerde iets totaal anders: Reblochon. Dat is een zachte Franse kaas, maar die paste wonderwel goed in het gerecht en gaf er een lekker pit aan!

Italiaanse aubergine-kaastorentjes in tomatensaus

* 2 lange dunne aubergines
* 4 a 5 tomaten
* 1 teen knoflook
* ca 50 gr parmezaanse kaas
* een kwart Reblochon
* ca 4 el bloem
* olijfolie
* 3 a 4 takjes verse basilicum
* peper en zout

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Verwarm een scheut olie in een pan en laat hierin zachtjes de ontvelde en gehalveerde teen knoflook trekken tot ie zijn smaak heeft afgegeven.
Snijd intussen de tomaten in stukjes en bak deze in de olie. Laat de takjes basilicum en wat blaadjes ca 20 minuten op laag vuur meetrekken.
Snijd de aubergines in plakken van 1 cm dik.
Doe de bloem in een ondiep bord, maal er peper en zout over en meng door elkaar. Haal hier de aubergineplakken doorheen zodat beide kanten met bloem zijn bedekt. Klop de overtollige bloem eraf.
Verwarm wat olijfolie in een koekenpan en bak hierin de plakjes aubergines aan beide zijden goudbruin. Ze hoeven nu nog niet helemaal gaar te worden.
Bedek een ovenschaal met een dunne laag van de tomatensaus. Leg hierop de grootste plakken aubergine en strooi daarover een beetje geraspte parmezaan. Leg daarop wat tomatensaus en dek af met een iets kleiner plakje aubergine. Leg daarop een stukje reblochon en dek af met een klein plakje aubergine.
Schep de rest van de tomatensaus over en tussen de auberginetorentjes, bestrooi met parmezaan en laat het geheel in de oven garen tot de Parmezaan mooi goudbruin gekleurd is.

Lekker met pasta of een lekker boerenbrood.

geschreven op 15 June 2009 : 15:50 uur | categorie = recept ~ pasta, recept ~ oven | er zijn 3 reacties | print dit recept

Janneke Vreugdenhil experimenteerde vorige week met asperges en roosterde ze onder andere in de oven. Ze legde ze een half uurtje op 150 graden met wat olijfolie in een gesloten aardenwerken schaal (6 alinea). Tijd om dat experiment eens na te doen.
Maar eerst even een opmerking over het boerenbedrog dat ons deel werd. Prachtige asperges lagen in een kistje uitgestald, Meneer Eediete schuurde ze nog even langs elkaar voor de ultieme test en we besloten ze aan te schaffen. Eenmaal thuis ontdekten we het elastiekje met “Peru” erop en bleken de gekochte asperges erg dun en af en toe zo krom als een hoepel. Helaas ligt deze groentenkraam te ver uit de route om er verhaal te gaan halen, maar kopen doen we er nooit meer.
Goed, terug naar de asperges en het experiment. Meneer Eediete suggereerde de slowcooker (die ene van BK, dus zonder stekker) en dat werd het dus. We schilden de witte asperges zoals het hoort. We maalden er wat zout over en legden bovenop de drie lagen wat klontjes boter om het toch een beetje traditioneel te houden. De Slowcooker met inhoud ging de koude oven, die we op 200 graden (hetelucht) zetten. Na 35 minuten haalden we ze iets te vroeg uit de oven. Erbij puree, lekkere gekookte ham en gekookte eieren.
De asperges waren knapperig en waterig. Soms zonder smaak, soms vol aarde, en soms lekker zoals ze hoorden te zijn. Maar of dat nu de bereidingswijze was of de herkomst, geen idee. Wie probeert het in de Slowcooker met echte, lekker dikke Hollandse asperges in ca. 45 minuten?

geschreven op 13 May 2009 : 20:04 uur | categorie = recepten, recept ~ oven, recept ~ groenten/vlees/vis | er zijn 2 reacties | print dit recept

Het is een onooglijk schaaltje. Ik kocht het als armlastige studente, bij de Blokker of zo’n soort zaak. Vanwege de maat is ie ideaal voor de K-K-K-C-taart of Bobotie, gerechten die soms nog eens van stal worden gehaald. Zoals vandaag, op verzoek van Meneer Eediete, deze Bobotie.

Ik heb nog even wat gesurfd voor variaties op dit recept, maar daar kwam ik snel van terug. Want dit beproefde recept hoeft geen verbetering. Het komt uit het onvolprezen tv-programma Koken op Zee, waarin Alain Caron met scheepskoks hun favoriete gerecht kookt. Het kookboek heb ik ook! En vandaag maakte ik het met banaan i.p.v. appel bij gebrek aan.Â

En zo staat het gerecht al jaren in mijn digitale kookboek, de voorloper van deze digitale keuken: Â

Bobotie
Zuidafrikaanse ovenschotel Â

geschreven op 20 April 2009 : 16:57 uur | categorie = recept ~ oven | er zijn 3 reacties | print dit recept

Het leuke van het koken met de seizoenen is - vind ik - dat je aan het begin van ieder seizoen weer kunt verheugen op de oude klassiekers. Een beetje smokkelen doe ik daarbij wel, want tomaten, aubergines en courgettes zijn nog niet uit de koude grond verkrijgbaar, maar de vele zon maakte dat ik helemaal klaar ben voor zomerse gerechten met deze ingrediënten. Dus at ik de afgelopen weken vaak gerechten die al beschreven zijn in mijn digitale keuken, zoals de pasta caprese die ik afgelopen zondag met zelfgemaakte pasta at.
Van het restje deeg dat ik niet gebruikte, maakte ik gister lasagnebladen voor een lasagne uit De Zilveren Lepel. Het oorspronkelijke recept (op pagina 272) heb ik niet helemaal gevolgd, en dat leverde (toch? ;-) een lekker resultaat op.

* lasagnevellen om 4 lagen te maken
* 1 aubergine, 2 kleine courgettes
* 250 gr ricotta, parmezaan
* 3 el tomatenpuree
* water, olijfolie
* verse basilicum, peper en zout

Snijd de aubergine en courgettes in plakjes van 1 cm. Verwarm je grill voor, bestrijk de grillplaat licht in met olijfolie en grill hierop de aubergine en courgettes tot ze gaar zijn.
Kook intussen je lasagnevellen voor. (Omdat deze lasagne weinig vocht van zichzelf bevat, zullen de bladen waarschijnlijk niet goed garen in de oven als je ze niet eerst even kort voorkookt.)
Meng de tomatenpuree met evenveel water.
Vet je ovenschaal in en bedek de bodem met ongeveer de helft van de aangelengde tomatenpuree.
Leg hierop een laag lasagnevellen.
Meng de rest van de aangelengde tomatenpuree met de ricotta en peper en zout.
Bedek de lasagne met een laag gegrilde auberigeplakken en bedek deze met ruim 1/3 van de ricotta.
Leg hierop een laag lasagnevellen, de gegrilde courgettes, het tomatenricottamengsel en weer een laag lasagne.
Bedek deze laatste laag lasagne met ricotta en strooi er ruim geraspte parmezaan over.
Bak af in een oven van ca 180 gr in een minuut of 30 Ã 40.
Garneer je lasagne met in stukjes gescheurde basilicum.

geschreven op 29 May 2008 : 13:52 uur | categorie = recept ~ oven | REAGEER! | print dit recept